บทความของ Brandon Rigoni และ Bailey Nelson ใน Gallup Business Journal ฉบับ 17 พฤษภาคม 2559 แบ่งพนักงานสหรัฐฯ ที่ทำงานแบบแมทริกซ์ 84% ออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มใหญ่สุด 49% อยู่หลายทีมเฉพาะบางวัน อีก 18% อยู่หลายทีมทุกวันแต่ส่วนใหญ่ยังรายงานหัวหน้าคนเดิม และอีก 17% อยู่หลายทีมทุกวันกับคนละกลุ่มและคนละหัวหน้า Gallup เรียกกลุ่มสุดท้ายว่า supermatrixed
ข้อค้นพบที่เกี่ยวกับผู้บริหารโดยตรงอยู่ที่ความชัดเจนของบทบาท ในกลุ่ม supermatrixed มีเพียงส่วนน้อยที่ตอบว่าเห็นด้วยอย่างยิ่งกับข้อความ "ฉันรู้ว่างานคาดหวังอะไรจากฉัน" ขณะที่คนที่ไม่ได้อยู่ในแมทริกซ์ตอบแบบนั้น 60% บทความเดียวกันยังรายงานว่าคนทั้งสามกลุ่มแมทริกซ์มีแนวโน้มมากกว่าที่จะบอกว่าใช้วันไปกับการตอบคำขอของเพื่อนร่วมงานและเข้าประชุมภายใน
ทำไมคนที่มีหัวหน้าหลายคนตอบไม่ได้ว่างานคาดหวังอะไร
เพราะความคาดหวังมาจากหลายปากและไม่มีใครรวมให้เป็นชุดเดียว หัวหน้าสายวิชาชีพอยากได้งานที่ได้มาตรฐาน หัวหน้าโครงการอยากได้งานที่ทันกำหนด และเมื่อสองอย่างชนกัน พนักงานต้องเดาเองว่าฝ่ายไหนสำคัญกว่าในวันนั้น Gallup สรุปว่าการทำงานร่วมกันอาจเพิ่มขึ้นในองค์กรแบบนี้ แต่พนักงานรู้ชัดน้อยลงว่าบทบาทของตัวเองคืออะไร และความชัดเจนของบทบาทเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่สุดของความผูกพันต่องาน
ผลของ Gallup ใช้กับองค์กรไทยได้แค่ไหน
ใช้ได้ในฐานะคำถามตั้งต้น เพราะตัวเลขมาจากพนักงานในสหรัฐฯ และเผยแพร่เป็นบทความในวารสารธุรกิจของ Gallup ซึ่งไม่ได้แสดงวิธีเก็บข้อมูลฉบับเต็มไว้ในหน้าเดียวกัน บทความบอกว่ากลุ่ม supermatrixed ที่เห็นด้วยอย่างยิ่งเป็น "ส่วนน้อย" โดยไม่ระบุเปอร์เซ็นต์ บทนี้จึงไม่เติมตัวเลขให้ ผู้บริหารไทยใช้ผลนี้เป็นคำถามสำหรับองค์กรตัวเองได้ แต่ไม่ควรใช้เป็นค่าคาดการณ์ของพนักงานไทย
