Paul C. Nutt ตีพิมพ์บทความ "Surprising but true: Half the decisions in organizations fail" ในวารสาร Academy of Management Executive ปี 1999 (พ.ศ. 2542) จากการศึกษาการตัดสินใจ 358 เรื่องในองค์กรขนาดกลางถึงใหญ่ของสหรัฐฯ และแคนาดา ผลหลักคือการตัดสินใจครึ่งหนึ่งล้มเหลว
Nutt โยงความล้มเหลวกลับไปที่พฤติกรรมของผู้บริหารสามแบบ และพบว่าวิธีที่มักพลาดถูกใช้ในสองจากทุกสามเรื่องที่ศึกษา ส่วนผู้บริหารที่ตัดสินสำเร็จมักทำอีกชุดหนึ่งที่ตรงข้ามกันเกือบทุกข้อ
| วิธีที่พาไปสู่ความล้มเหลว |
วิธีที่ผู้ตัดสินสำเร็จมักใช้ |
| ยัดคำตอบให้ตั้งแต่ต้น |
ทำให้ทุกคนเห็นความจำเป็นที่ต้องลงมือตั้งแต่ต้น |
| จำกัดการหาทางเลือก |
หาทางออกโดยไม่ตั้งกรอบ |
| ใช้อำนาจผลักแผนไปสู่การปฏิบัติ |
ดึงคนสำคัญเข้ามามีส่วนร่วม |
| (บทคัดย่อไม่ได้จับคู่ข้อนี้) |
ตั้งเป้าหมายก่อนเลือกทาง |
ทำไมการมีคำตอบในใจก่อนเข้าห้องจึงพาไปสู่ความล้มเหลวบ่อย
ผู้บริหารที่มีคำตอบในใจก่อนเข้าห้อง จะใช้เวลาในห้องหาเหตุผลรองรับคำตอบนั้น แทนการถามว่าปัญหาจริงคืออะไร ทางเลือกอื่นจึงไม่ถูกหยิบขึ้นมาเทียบ และคนที่เห็นต่างเลือกเงียบเพราะรู้ว่าเรื่องจบไปแล้ว ผลที่ Nutt พบคือวิธีแบบนี้กับการใช้อำนาจผลักแผนเกิดขึ้นบ่อยกว่าวิธีที่ได้ผล ทางแก้ที่ทำได้ทันทีคือเขียนเป้าหมายของเรื่องก่อน แล้วขอทางเลือกอย่างน้อยสองทางก่อนเปิดประชุม
งานของ Nutt ใช้กับกิจการไทยขนาดเล็กได้แค่ไหน
กลุ่มตัวอย่างของ Nutt เป็นองค์กรขนาดกลางถึงใหญ่ในสหรัฐฯ และแคนาดา สัดส่วนครึ่งหนึ่งจึงไม่ควรยกมาเป็นอัตราล้มเหลวของกิจการไทย สิ่งที่ยกมาใช้ได้คือพฤติกรรมที่เขาพบ กิจการเล็กเสี่ยงยัดคำตอบง่ายกว่าองค์กรใหญ่ด้วยซ้ำ เพราะเจ้าของมักเป็นคนเสนอ คนตัดสิน และคนลงมือพร้อมกัน ไม่มีใครในห้องอยู่ในฐานะที่ถามกลับได้สะดวก ผู้บริหารจึงควรแยกบทบาทเหล่านี้ออกจากกันโดยตั้งใจ
