ตัวเลข "ทดลองงาน 119 วัน" ถูกพูดถึงในการจ้างงานไทยจนหลายคนเข้าใจว่าเป็นกติกาของกฎหมาย ตัวเลขนี้ไม่ได้อยู่ในตัวบท ที่อยู่ในตัวบทคือสองเรื่อง เรื่องแรกคือกฎหมายนับสัญญาทดลองงานเป็นสัญญาจ้างแบบไม่มีกำหนดระยะเวลา เรื่องที่สองคือค่าชดเชยเริ่มเมื่อทำงานติดต่อกันครบ 120 วัน ตัวเลข 119 จึงเป็นการนับถอยหลังจากเรื่องที่สอง
เจ้าของกิจการที่จ้างลูกจ้างประจำคนแรกได้หน้าที่ของนายจ้างมาพร้อมกันในวันเดียว บทนี้อ่านตัวบทจากฉบับรวมแก้ไขที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาจัดพิมพ์และกระทรวงแรงงานเผยแพร่ แล้วต่อด้วยงานที่ทำให้การทดลองงานมีความหมาย คือการนิยามงานและวัดผลตั้งแต่วันแรก




