ตัวเลขชุดหลักมาจาก 11 รอบการทดลองที่มีการรวมบริษัท และมี 5 รอบควบคุมที่ให้กลุ่มสามคนทำงานเดียวกันตั้งแต่ต้น เพื่อตัดคำอธิบายว่าช้าลงเพียงเพราะคนมากขึ้น ผลของรอบควบคุมไม่พบผลจากขนาดกลุ่มล้วน ๆ ความช้าที่เกิดหลังรวมจึงมาจากภาษาที่ไม่ตรงกัน
| ตัวชี้วัด |
ค่าที่รายงาน |
| เวลาเฉลี่ยห้ารอบสุดท้ายก่อนรวม |
52 วินาที |
| เวลารอบแรกหลังรวม |
130 วินาที |
| เวลาเฉลี่ยห้ารอบแรกหลังรวม |
111 วินาที |
| เวลาเฉลี่ยรอบที่ 6-10 หลังรวม |
61 วินาที |
| จำนวนรอบการทดลองที่เวลาเพิ่มขึ้นหลังรวม |
11 จาก 11 |
| เวลาที่ผู้ร่วมทดลองคาดไว้ กับเวลาจริง (10 รอบหลังรวม) |
69 กับ 86 วินาที |
| ผู้ที่คาดการณ์ดีเกินจริง |
33 จาก 43 คน (77%) |
ตัวเลขรอบที่ 6-10 บอกว่าทีมค่อย ๆ สร้างภาษาร่วมกันได้ แต่ยังไม่กลับไปเร็วเท่าก่อนรวมภายใน 10 รอบ ส่วนตัวเลขการคาดการณ์บอกว่าคนที่เพิ่งทำงานเดียวกันมา 20 รอบ และเห็นเวลาของทุกรอบก่อนหน้า ยังประเมินความยากของการรวมทีมต่ำไป
ผู้เขียนตั้งใจให้ผู้ร่วมทดลองมีข้อมูลครบก่อนคาดการณ์ ทุกคนได้เห็นเวลาของทุกรอบที่ผ่านมาทั้งของบริษัทตัวเองและของอีกบริษัท และมีรางวัลเป็นเงินสำหรับการคาดใกล้ความจริง ความคลาดเคลื่อนที่เหลืออยู่จึงอธิบายด้วยการขาดข้อมูลไม่ได้ ในดีลจริง ผู้บริหารที่วางแผนรวมทีมมีข้อมูลน้อยกว่าผู้ร่วมทดลองมาก ช่วงเวลาที่เผื่อไว้สำหรับการรวมทีมจึงควรยาวกว่าที่ความรู้สึกบอก
ทำไมคนในทีมเดิมโทษความสามารถของคนใหม่
แบบสอบถามหลังรวมให้คะแนนเพื่อนร่วมงานบนสเกล 9 ขั้น พนักงานจากบริษัทที่ถูกซื้อให้ผู้จัดการคนเดิมของตัวเอง 6.7 คะแนน แต่ให้ผู้จัดการคนใหม่ 4.8 คะแนน ฝั่งผู้ซื้อ พนักงานทีมเดิมให้ผู้จัดการที่คุ้นเคย 7.3 คะแนน และให้พนักงานใหม่ 6.2 คะแนน ทั้งที่คนกลุ่มเดียวกันนี้ตอบว่างานของพนักงานใหม่ยากกว่างานของคนที่ตัวเองคุ้นเคย ผู้เขียนอธิบายว่าคนมักโยนสาเหตุของผลลัพธ์ไปที่นิสัยหรือฝีมือของผู้อื่นมากเกินไป และให้น้ำหนักกับสถานการณ์น้อยเกินไป
ผลการทดลองในห้องแล็บใช้กับบริษัทจริงได้แค่ไหน
ใช้อธิบายกลไกได้ ส่วนตัวเลขเวลาไม่ควรนำไปคาดการณ์บริษัทจริง ผู้ร่วมทดลองเป็นนักศึกษา บริษัทในการทดลองมีสองถึงสามคน และงานมีแค่การเลือกภาพ ผู้เขียนเองระบุว่างานต่อไปควรเพิ่มขนาดองค์กร ความขัดแย้งทางผลประโยชน์ และทางเลือกในการไล่ออกหรือลาออก สิ่งที่นำไปใช้ได้คือรูปแบบของปัญหา ภาษาที่ไม่ตรงกันทำให้งานช้า คนประเมินความช้านี้ต่ำไป และเมื่อช้าจริงก็โทษตัวบุคคล