เรื่องเลขสัปดาห์เป็นตัวอย่างเล็กของปัญหาใหญ่กว่า องค์กรประกาศกติกาไว้หลายที่ ทั้งค่านิยมบนหน้าเว็บไซต์ คู่มือพนักงาน สไลด์ปฐมนิเทศ และประกาศในกลุ่มแชท แต่ไม่มีใครรวมไว้ในหน้าเดียว และไม่มีใครตรวจว่าแต่ละข้อยังมีคนทำตามจริงไหม กติกาที่ไม่มีใครทำตามยังอยู่ในเอกสาร ทำให้คนใหม่เข้าใจผิดว่าเป็นวิธีทำงานของบริษัท
การตรวจที่ทำได้โดยไม่ต้องลงระบบใหม่คือเขียนกติกาทุกข้อเป็นรายการเดียว แล้วหาหลักฐานย้อนหลังสามสิบวันให้แต่ละข้อ หลักฐานต้องชี้ไปดูได้ เช่น ข้อความในแชท บันทึกการประชุม หรือไฟล์งาน ข้อที่หาหลักฐานไม่ได้มีสองทางเลือก คือฟื้นให้ใช้จริงหรือถอดออกจากเอกสาร
ใครควรเป็นเจ้าของนิยามกลางของบริษัท
คนที่ต้องใช้ตัวเลขตัดสินใจมากที่สุด ซึ่งในบริษัทขนาดเล็กมักเป็นเจ้าของกิจการเอง หน้าที่ของเจ้าของนิยามไม่ใช่การเลือกระบบที่ถูกที่สุด เพราะทั้งสองแบบถูกตามกฎของตัวเอง หน้าที่คือเลือกแบบเดียวให้ทุกฝ่ายใช้ แล้วแจ้งทุกคนที่ส่งรายงาน ทั้งฝ่ายขาย ฝ่ายบัญชี และเอเจนซีภายนอก เมื่อมีระบบใหม่เข้ามา เจ้าของนิยามเป็นคนตรวจว่าระบบนั้นนับสัปดาห์แบบไหนก่อนเริ่มใช้ตัวเลขจากระบบนั้นในการประชุม
ควรทำอย่างไรกับกติกาที่ไม่มีใครทำตาม
ถามก่อนว่าคนไม่ทำเพราะไม่รู้ เพราะทำไม่ได้ หรือเพราะกติกาไม่จำเป็นแล้ว สามคำตอบนำไปสู่การแก้คนละแบบ ถ้าไม่รู้ ให้สื่อสารใหม่พร้อมตัวอย่าง ถ้าทำไม่ได้ ให้แก้เครื่องมือหรือเวลาที่ขวางอยู่ ถ้าไม่จำเป็นแล้ว ให้ถอดออกและประกาศว่าถอด การถอดกติกาที่ตายแล้วทำให้กติกาที่เหลือมีน้ำหนักขึ้น เพราะทุกข้อในเอกสารกลายเป็นข้อที่ใช้จริง
