พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 มาตรา 37 แบ่งที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นสี่ประเภทตามการใช้ประโยชน์ และกำหนดเพดานอัตราภาษีของแต่ละประเภทไว้ อัตราที่ใช้จริงกำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกากำหนดอัตราภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2564 ลงราชกิจจานุเบกษาฉบับวันที่ 13 ธันวาคม 2564 และกำหนดอัตราสำหรับปีภาษี 2565 เป็นต้นไปดังนี้
| ประเภทการใช้ประโยชน์ |
เพดานตามมาตรา 37 |
อัตราเริ่มต้นตามพระราชกฤษฎีกา |
| เกษตรกรรม |
ร้อยละ 0.15 |
ร้อยละ 0.01 |
| ที่อยู่อาศัย |
ร้อยละ 0.3 |
ร้อยละ 0.02-0.03 แล้วแต่กรณี |
| ใช้ประโยชน์อื่น เช่น ร้านค้า สำนักงาน โรงแรม |
ร้อยละ 1.2 |
ร้อยละ 0.3 |
| ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพ |
ร้อยละ 1.2 |
ร้อยละ 0.3 |
ท้องถิ่นต้องประกาศราคาประเมิน อัตราภาษี และรายละเอียดที่ใช้จัดเก็บของแต่ละปีก่อนวันที่ 1 กุมภาพันธ์ตามมาตรา 39 เจ้าของที่ดินจึงควรตรวจประกาศของเทศบาลหรือองค์การบริหารส่วนตำบลที่ที่ดินตั้งอยู่ทุกปี
สีผังเมืองบอกว่าแปลงหนึ่งสร้างอะไรได้ ส่วนภาษีรายปีคิดตามการใช้ประโยชน์จริง ผังเมืองรวมที่เริ่มใช้เดือนพฤษภาคม 2569 ระบายสีแดงให้แนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1006 ช่วงหนองป่าครั่ง ฝั่งเหนือระหว่างถนนทุ่งโฮเต็ลกับทางหลวงหมายเลข 11 เป็น พ.5-14 ฝั่งเหนือที่เลยทางหลวงหมายเลข 11 ออกไป ซึ่งมีสำนักงานเทศบาลตำบลหนองป่าครั่งอยู่ที่แนวเขต เป็น พ.5-15 และฝั่งใต้ของทางหลวง 1006 ตั้งแต่ทางหลวงหมายเลข 11 ไปทางตะวันออกเป็น พ.5-20 แปลงว่างในแนวนี้สร้างอาคารรวมได้ถึง 7 เท่าของแปลงตามข้อ 21 แต่ตราบใดที่เจ้าของยังไม่ได้ใช้ประโยชน์ แบบประเมินภาษีก็ยังจัดเป็นที่ดินว่าง
อาคารที่ชั้นล่างเป็นร้านและชั้นบนเป็นที่อยู่อาศัยเสียภาษีอัตราใด
มาตรา 38 กำหนดว่า ถ้าที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างมีการใช้ประโยชน์หลายประเภท ให้ท้องถิ่นจัดเก็บภาษีตามสัดส่วนของการใช้ประโยชน์ อาคารพาณิชย์ที่ชั้นล่างเปิดร้านและชั้นบนเป็นที่อยู่อาศัยจึงอาจถูกแบ่งมูลค่าเป็นสองส่วน ส่วนร้านใช้อัตราของการใช้ประโยชน์อื่น และส่วนที่อยู่อาศัยใช้อัตราที่อยู่อาศัย สัดส่วนที่ใช้ขึ้นกับหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรีประกาศและการสำรวจของท้องถิ่น เจ้าของควรตรวจว่าแบบประเมินที่ได้รับแบ่งสัดส่วนตรงกับการใช้งานจริงหรือไม่