Home InsightsLOCATION INTELLIGENCE

LOCATION INTELLIGENCE

ทำเลคูเมือง ช้างม่อย กาดหลวง ถนนคนเดิน กับค่าซื้อของที่ระลึก

9 ธันวาคม 2564

อัปเดตล่าสุด 27 กันยายน 2569

เวลาอ่านประมาณ 12 นาที

ทำเลคูเมือง ช้างม่อย กาดหลวง ถนนคนเดิน กับค่าซื้อของที่ระลึก

KEY TAKEAWAYS

3 ประเด็น

ปี 2568 เชียงใหม่มีผู้มาเยือน 12,091,992 คน และรายได้จากผู้มาเยือน 112,685.14 ล้านบาท

เพิ่มขึ้นราว 5.4% และ 5.5% จากปี 2567 ตามสถิติของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รายได้จากคนไทยเพิ่ม 11.06% ขณะที่รายได้จากชาวต่างชาติลดลง 2.61%

ค่าซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 779.18 บาทต่อคนต่อวัน แทบไม่เปลี่ยนจากปีก่อน

ขณะที่ค่าอาหารและเครื่องดื่มเพิ่ม 3.16% และค่าพาหนะในจังหวัดเพิ่ม 3.46% ร้านของฝากในเมืองเก่าจึงไม่ได้ยอดเพิ่มจากการใช้จ่ายต่อหัวที่สูงขึ้น ต้องโตจากจำนวนลูกค้าหรือการขายต่อหลังลูกค้ากลับบ้าน

การขายของบนถนนหรือในที่สาธารณะทำได้เฉพาะบริเวณและช่วงเวลาที่ท้องถิ่นประกาศผ่อนผัน

ตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง มาตรา 20 ร้านที่อยากออกแผงตามถนนคนเดินหรือวางของหน้าร้านต้องตรวจเงื่อนไขนี้ก่อน

ปี 2568 ผู้มาเยือนเชียงใหม่ซื้อของที่ระลึกเฉลี่ย 779.18 บาทต่อคนต่อวัน แทบเท่าปีก่อน ร้านย่านคูเมือง ช้างม่อย กาดหลวง ถนนคนเดินควรตั้งเป้ายอดขายอย่างไร

ร้านของฝาก งานคราฟต์ และร้านอาหารในเมืองเก่าเชียงใหม่ มักวางแผนจากความรู้สึกว่าช่วงไหนคนเยอะหรือคนน้อย ย่านเมืองเก่าของเชียงใหม่ครอบคลุมพื้นที่ในคูเมือง ถนนท่าแพ ถนนช้างม่อย ตลาดวโรรสหรือกาดหลวง และถนนคนเดินที่ปิดถนนเป็นช่วงเวลา ร้านในย่านนี้มีทั้งร้านของฝาก งานคราฟต์ ร้านอาหาร และที่พักที่ขายให้ผู้มาเยือน รายได้ของร้านจึงขึ้นกับจำนวนผู้มาเยือนและเงินที่แต่ละคนใช้ต่อวัน

บทนี้ใช้สถิติการท่องเที่ยวรายจังหวัดทั้งปี 2568 ของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ซึ่งแยกค่าใช้จ่ายของผู้มาเยือนเชียงใหม่ออกเป็นเจ็ดหมวด และตัวบทกฎหมายเรื่องการขายของในที่สาธารณะ เพื่อให้ร้านในเมืองเก่าวางแผนจากตัวเลขจริง ตัวเลขชุดเดียวกันนี้คือสิ่งที่ฟิจิ⁠ทัล เอเจนซี เปิดดูก่อนวางแผนช่องทางขายให้ธุรกิจของฝากและงานคราฟต์ในจังหวัด

เชียงใหม่รับผู้มาเยือน 12.09 ล้านคนในปี 2568

ในปี 2568 เชียงใหม่มีผู้มาเยือน 12,091,992 คน เพิ่มขึ้น 5.39% จากปี 2567 และมีรายได้จากผู้มาเยือน 112,685.14 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 5.47% ตัวเลขนี้เป็นระดับจังหวัด ไม่ได้แยกเฉพาะเมืองเก่า

สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ Q1-Q4 ปี 2568 ภาคเหนือ ของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ชีตจังหวัดเชียงใหม่ แยกตัวเลขทั้งปีดังนี้

เชียงใหม่ ปี 2568	จำนวน	เปลี่ยนแปลงจากปี 2567
ผู้มาเยือนชาวไทย	8,689,797 คน	+9.60%
ผู้มาเยือนชาวต่างชาติ	3,402,195 คน	-4.02%
รายได้จากชาวไทย	70,137.79 ล้านบาท	+11.06%
รายได้จากชาวต่างชาติ	42,547.35 ล้านบาท	-2.61%
ค่าใช้จ่ายเฉลี่ย	4,160.98 บาท/คน/วัน	+1.55%

ตัวเลขระดับจังหวัดบอกอะไรกับร้านในเมืองเก่า

บอกทิศทางของลูกค้าสองกลุ่ม ปี 2568 ผู้มาเยือนชาวไทยเพิ่มขึ้น ส่วนชาวต่างชาติลดลง ร้านในเมืองเก่าที่พึ่งลูกค้าชาวต่างชาติเป็นหลักจึงอาจเห็นยอดขายลดลงแม้ตัวเลขรวมของจังหวัดเพิ่มขึ้น ร้านควรแยกยอดขายของตัวเองตามกลุ่มลูกค้า เช่น นับจากภาษาที่ลูกค้าใช้หรือช่องทางชำระเงิน แล้วเทียบทิศทางกับตัวเลขของจังหวัด ถ้าลูกค้าชาวไทยของร้านไม่เพิ่มตามจังหวัด แปลว่าร้านยังไม่ได้ส่วนแบ่งจากกลุ่มที่กำลังโต

ค่าซื้อของที่ระลึกต่อคนต่อวันแทบไม่เพิ่ม

ผู้มาเยือนเชียงใหม่ในปี 2568 ใช้เงินซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 779.18 บาทต่อคนต่อวัน เพิ่มจาก 778.77 บาทในปี 2567 เพียง 0.05% ขณะที่หมวดอื่นส่วนใหญ่เพิ่มขึ้นมากกว่า

ไฟล์เดียวกันแยกค่าใช้จ่ายเฉลี่ยของผู้มาเยือนรวมทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติเป็นเจ็ดหมวด

หมวดค่าใช้จ่าย (บาท/คน/วัน)	ปี 2568	ปี 2567	เปลี่ยนแปลง
ค่าที่พัก	992.98	976.08	+1.73%
ค่าอาหารและเครื่องดื่ม	894.73	867.32	+3.16%
ค่าซื้อสินค้าและของที่ระลึก	779.18	778.77	+0.05%
ค่าพาหนะเดินทางในจังหวัด	484.40	468.21	+3.46%
ค่าใช้จ่ายเพื่อความบันเทิง	475.18	472.35	+0.60%
ค่าบริการท่องเที่ยวภายในจังหวัด	413.71	410.38	+0.81%
ค่าใช้จ่ายอื่น ๆ	120.80	124.38	-2.88%

ค่าซื้อสินค้าและของที่ระลึกคิดเป็นราว 18.7% ของค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อวันทั้งหมด เป็นหมวดใหญ่อันดับสามรองจากค่าที่พักและค่าอาหาร

ร้านของฝากควรอ่านตัวเลขนี้อย่างไร

ควรอ่านว่าเงินที่ลูกค้าหนึ่งคนใช้ซื้อของต่อวันไม่ได้เพิ่มขึ้น ร้านที่ขึ้นราคาสินค้าจึงอาจขายได้น้อยชิ้นลง เพราะงบซื้อของของลูกค้าเท่าเดิม ขณะที่ร้านอาหารในย่านเดียวกันได้ประโยชน์จากค่าอาหารต่อหัวที่เพิ่มขึ้น ร้านของฝากที่ต้องการโตควรวัดสองตัวเลขของตัวเอง คือจำนวนบิลต่อวันกับยอดเฉลี่ยต่อบิล แล้วดูว่าตัวไหนเปลี่ยน ถ้ายอดต่อบิลคงที่ การเพิ่มจำนวนลูกค้าที่เดินเข้าร้านคือทางที่ตรงกว่าการขึ้นราคา

ผู้มาเยือนที่ไม่ค้างคืนใช้เงินซื้อของเป็นสัดส่วนสูงกว่า

สถิติของกระทรวงแยกผู้มาเยือนเป็นนักท่องเที่ยวที่ค้างคืน กับนักทัศนาจรที่มาเช้ากลับเย็น ในปี 2568 เชียงใหม่มีนักทัศนาจร 3,402,307 คน ซึ่งใช้เงินซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 667.29 บาทต่อคนต่อวัน หรือราว 25.4% ของค่าใช้จ่ายต่อวัน

นักท่องเที่ยวที่ค้างคืนใช้เงินซื้อของ 795.26 บาทต่อคนต่อวัน มากกว่าเป็นจำนวนเงิน แต่คิดเป็นเพียงราว 18.2% ของค่าใช้จ่ายต่อวัน 4,380.74 บาท เพราะเงินส่วนใหญ่ไปที่ค่าที่พัก นักทัศนาจรไม่มีค่าที่พัก เงินที่เหลือจึงไปที่อาหาร ของฝาก และค่าเดินทางในสัดส่วนที่สูงกว่า

ร้านในกาดหลวงและกาดเมืองใหม่ควรจัดสินค้าอย่างไรสำหรับคนที่ไม่ค้างคืน

ควรจัดสินค้าที่ซื้อแล้วถือกลับได้ในวันเดียวกัน เช่น บรรจุภัณฑ์ที่ปิดสนิท ขนาดที่ใส่กระเป๋าเดินทางได้ และมีชุดสำเร็จที่เลือกไม่นาน เพราะนักทัศนาจรมีเวลาในเมืองสั้นกว่าผู้ที่ค้างคืน ร้านควรวัดว่ายอดขายช่วงบ่ายก่อนรถโดยสารหรือเที่ยวบินขากลับออกเดินทางมีสัดส่วนเท่าไร ถ้าสูง การจัดคนและสต๊อกให้พร้อมในช่วงนั้นช่วยเพิ่มยอดได้โดยไม่ต้องลดราคา

ขายของบนถนนได้เฉพาะพื้นที่และเวลาที่ท้องถิ่นประกาศ

พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 มาตรา 20 ห้ามปรุงอาหาร ขาย หรือจำหน่ายสินค้าบนถนนหรือในสถานสาธารณะ เว้นแต่ในถนนส่วนบุคคล หรือในบริเวณที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ประกาศผ่อนผันให้ทำได้ในวันและเวลาที่กำหนด ด้วยความเห็นชอบของเจ้าพนักงานจราจร

ตัวบทพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดฯ ฉบับรวมแก้ไขถึงฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560 ยังมีมาตรา 19 ที่เกี่ยวกับร้านที่มีหน้าร้านอยู่แล้ว และบทกำหนดโทษของทั้งสองมาตรา

สิ่งที่ร้านต้องการทำ	มาตราที่เกี่ยวข้อง	โทษปรับสูงสุด
ขายสินค้าหรือปรุงอาหารขายบนถนน นอกพื้นที่หรือเวลาที่ประกาศผ่อนผัน	20	2,000 บาท (มาตรา 54)
ขายจากรถหรือล้อเลื่อนบนถนนหรือในสถานสาธารณะ	20	2,000 บาท (มาตรา 54)
ตั้ง วาง หรือกองสิ่งของบนถนน นอกบริเวณที่ประกาศกำหนด	19	10,000 บาท (มาตรา 57)

ถนนคนเดินที่ปิดถนนเป็นช่วงเวลาคือบริเวณที่ท้องถิ่นจัดให้ขายของได้ตามวันและเวลาที่กำหนด ผู้ขายจึงต้องทำตามเงื่อนไขของผู้ดูแลพื้นที่ ไม่ใช่นำของมาตั้งขายเองได้ทุกจุด

ร้านที่มีหน้าร้านอยู่แล้ววางชั้นวางของหรือโต๊ะหน้าร้านได้หรือไม่

ถ้าหน้าร้านเป็นทางเท้าหรือถนน การตั้งหรือวางสิ่งของบนถนนนอกบริเวณที่ท้องถิ่นประกาศกำหนด เป็นสิ่งที่มาตรา 19 ห้ามไว้ และมาตรา 57 กำหนดโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท พื้นที่ที่ร้านใช้วางของได้จึงควรอยู่ในเขตที่ดินของอาคารเอง ร้านที่ต้องการใช้ทางเท้าควรถามหน่วยงานท้องถิ่นว่าบริเวณนั้นมีประกาศผ่อนผันหรือไม่ และขอเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษร

ช้างม่อยและงานคราฟต์ต้องขายต่อหลังลูกค้ากลับบ้าน

ร้านงานคราฟต์และของตกแต่งในย่านถนนช้างม่อยขายให้ลูกค้าที่มาถึงหน้าร้านได้เพียงช่วงเวลาที่ลูกค้าอยู่ในเชียงใหม่ ซึ่งสถิติปี 2568 ระบุว่านักท่องเที่ยวที่ค้างคืนพักเฉลี่ย 2.73 วัน เมื่อค่าซื้อของต่อวันไม่เพิ่ม ช่องทางที่ขยายยอดได้คือการขายซ้ำหลังลูกค้ากลับไปแล้ว

ช่องทางนี้เริ่มจากการให้ลูกค้าติดตามร้านหรือสั่งซื้อซ้ำได้ง่ายตั้งแต่วันที่ซื้อครั้งแรก เช่น มีหน้าร้านออนไลน์ที่สินค้าตรงกับหน้าร้านจริง และแนบช่องทางสั่งซื้อไว้ในบรรจุภัณฑ์ แนวคิดการใช้ของที่ระลึกเป็นช่องทางขายซ้ำอธิบายไว้ในพลิกโฉม Phygital ท่องเที่ยวและของฝาก

ร้านเล็กควรเก็บข้อมูลลูกค้านักท่องเที่ยวอย่างไร

เก็บเฉพาะข้อมูลที่ร้านจะใช้จริง เช่น ช่องทางแชทหรืออีเมลสำหรับส่งข่าวสินค้าใหม่ และบอกลูกค้าตั้งแต่ตอนขอว่าจะส่งอะไรและบ่อยแค่ไหน ร้านควรวัดผลจากยอดสั่งซื้อซ้ำผ่านช่องทางออนไลน์ในสามเดือนหลังลูกค้าซื้อครั้งแรก ถ้าไม่มีการสั่งซ้ำเลย ควรทบทวนว่าสินค้าหรือข้อความที่ส่งตรงกับสิ่งที่ลูกค้าซื้อไปหรือไม่

ฟิจิ⁠ทัล เอเจนซี เชื่อมหน้าร้านเมืองเก่ากับช่องทางออนไลน์อย่างไร

งานเริ่มจากตรวจว่าสินค้าที่ขายหน้าร้านมีหน้าให้สั่งซื้อทางออนไลน์ครบหรือไม่ และลูกค้าที่ซื้อหน้าร้านพบช่องทางนั้นได้จากจุดใด เช่น บรรจุภัณฑ์ ใบเสร็จ หรือป้ายในร้าน

จากนั้นวัดผลด้วยตัวเลขสองชุด คือยอดขายหน้าร้านรายวันเทียบกับจำนวนผู้มาเยือนตามฤดูกาล และยอดสั่งซื้อออนไลน์จากลูกค้าที่เคยมาร้าน ข้อมูลรายเดือนของจังหวัดที่ใช้แยกฤดูกาลอธิบายไว้ในถอดรหัสเชียงใหม่เมืองปราบเซียน วางแผนจากเดือนที่รายได้ต่ำสุด

ร้านที่ไม่มีเว็บไซต์เริ่มขายออนไลน์ได้อย่างไร

เริ่มจากช่องทางที่ลูกค้าใช้อยู่แล้ว เช่น บัญชีแชทของร้าน แล้วทำรายการสินค้าพร้อมราคาและค่าส่งให้ครบ เมื่อยอดสั่งซื้อซ้ำเริ่มมีจำนวนพอ จึงพิจารณาหน้าร้านออนไลน์ที่ร้านเป็นเจ้าของ ซึ่งเก็บข้อมูลการสั่งซื้อไว้กับร้านเอง ข้อสำคัญคือราคาและสินค้าในทุกช่องทางต้องตรงกับหน้าร้านจริง เพื่อไม่ให้ลูกค้าต้องถามซ้ำว่าราคาในช่องทางไหนถูกต้อง

ตั้งเป้ายอดขายของฝากจากจำนวนลูกค้า ไม่ใช่จากค่าใช้จ่ายต่อหัว

งานแรกคือแยกยอดขายของปีที่ผ่านมาเป็นจำนวนบิลกับยอดเฉลี่ยต่อบิล แล้วตั้งเป้าปีหน้าโดยสมมติว่ายอดต่อบิลเท่าเดิม ตามทิศทางของค่าซื้อของที่ระลึกต่อหัวในปี 2568 เป้าที่เหลือจึงต้องมาจากจำนวนลูกค้าที่เพิ่มขึ้นหรือยอดสั่งซื้อซ้ำทางออนไลน์

งานที่สองคือตรวจว่าร้านใช้พื้นที่หน้าร้านและทางเท้าถูกต้องตามมาตรา 19 และ 20 ก่อนช่วงที่มีผู้มาเยือนมาก ทำเลที่อยู่ติดกันทางทิศเหนือของคูเมืองอธิบายไว้ในทำเลสันติธรรม-เจ็ดยอด-ราชภัฏ บ้านมากกว่าคนตามทะเบียนราษฎร์ ส่วนข้อสัญญาเช่าที่ต้องตรวจก่อนเปิดร้านอยู่ในทำเลนิมมานฯ ศิริมังคลาจารย์ สุเทพ อ่านสัญญาเช่าก่อนเลือกคูหา

สรุป

ปี 2568 เชียงใหม่มีผู้มาเยือน 12.09 ล้านคนและรายได้ 112,685.14 ล้านบาท แต่ค่าซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 779.18 บาทต่อคนต่อวันแทบไม่เพิ่มจากปีก่อน ขณะที่ค่าอาหารเพิ่ม 3.16% ร้านของฝากในคูเมือง ช้างม่อย กาดหลวง และถนนคนเดินจึงควรตั้งเป้าจากจำนวนลูกค้าและการสั่งซื้อซ้ำหลังลูกค้ากลับบ้าน และขายของบนถนนเฉพาะในพื้นที่และเวลาที่ท้องถิ่นประกาศตามมาตรา 20

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

สถิติปี 2568 ระบุว่าผู้มาเยือนชาวต่างชาติใช้เงินซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 807.32 บาทต่อคนต่อวัน ส่วนผู้มาเยือนชาวไทยใช้ 765.22 บาท ต่างกันไม่มาก แต่ชาวต่างชาติใช้เงินค่าที่พักและอาหารสูงกว่าชัดเจน ร้านของฝากจึงไม่ควรตั้งราคาโดยคิดว่าลูกค้าชาวต่างชาติพร้อมจ่ายแพงกว่ามาก

ไฟล์สถิติรายจังหวัดแสดงค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อคนต่อวันแยกตามหมวด สัญชาติ และประเภทผู้มาเยือน โดยมีคำอธิบายหน่วยและช่วงเวลากำกับในแต่ละตาราง ร้านที่จะใช้ตัวเลขนี้ควรเปิดไฟล์ต้นทางเพื่อดูหมายเหตุของแต่ละตาราง และใช้เปรียบเทียบทิศทางระหว่างปี มากกว่าใช้เป็นยอดขายที่ร้านจะได้จริง

ต้องติดต่อผู้ดูแลพื้นที่ถนนคนเดินนั้นเพื่อขอพื้นที่ขายตามเงื่อนไขที่กำหนด เพราะมาตรา 20 อนุญาตให้ขายบนถนนได้เฉพาะในบริเวณ วัน และเวลาที่ท้องถิ่นประกาศผ่อนผัน ถ้าขายอาหารปรุงสำเร็จ ควรถามเงื่อนไขด้านสุขลักษณะเพิ่มด้วย ร้านควรเก็บเอกสารยืนยันพื้นที่ขายไว้ทุกครั้งที่ออกบูธ

ในแง่ค่าใช้จ่ายต่อหัว ค่าอาหารและเครื่องดื่มเพิ่ม 3.16% ขณะที่ค่าซื้อของที่ระลึกเพิ่ม 0.05% ร้านอาหารจึงได้แรงหนุนจากการใช้จ่ายต่อหัวมากกว่า แต่ยอดขายจริงของแต่ละร้านยังขึ้นกับจำนวนลูกค้าที่เดินเข้าร้านและต้นทุนวัตถุดิบ ร้านควรเทียบกำไรต่อบิลของตัวเองกับปีก่อนก่อนสรุป

ควรดูจากลูกค้าจริงของร้านก่อน แล้วใช้ทิศทางของจังหวัดประกอบ ปี 2568 รายได้จากผู้มาเยือนชาวไทยเพิ่ม 11.06% ขณะที่รายได้จากชาวต่างชาติลดลง 2.61% ร้านที่ลูกค้าเกือบทั้งหมดเป็นชาวต่างชาติจึงควรทดลองสื่อสารกับลูกค้าชาวไทยเพิ่ม และวัดผลจากสัดส่วนบิลของลูกค้าชาวไทยในสามเดือนถัดไป

สถิติที่ใช้ในบทนี้เป็นระดับจังหวัด ไม่ได้แยกเฉพาะเมืองเก่า ร้านจึงควรใช้เป็นทิศทางและสัดส่วน ไม่ใช่ขนาดตลาดของย่าน ข้อมูลที่ใกล้ย่านที่สุดคือข้อมูลของร้านเอง เช่น จำนวนบิลต่อวัน และสถิติโปรไฟล์ร้านบนแผนที่ออนไลน์ ซึ่งบอกได้ว่าคนค้นหาและขอเส้นทางมาที่ร้านมากแค่ไหน

PHYGITAL INSIGHT

ฟิจิ⁠ทัลมองหน้าร้านของฝากในเมืองเก่าเป็นจุดเริ่มของลูกค้า ไม่ใช่จุดจบ เพราะค่าซื้อของที่ระลึกต่อคนต่อวันของผู้มาเยือนเชียงใหม่แทบไม่เพิ่มในปี 2568 ยอดที่โตได้จึงต้องมาจากการสั่งซื้อซ้ำหลังลูกค้ากลับบ้าน บริการพัฒนาเว็บไซต์ของฟิจิ⁠ทัลจึงสร้างหน้าร้านออนไลน์ที่สินค้าและราคาตรงกับหน้าร้านจริง พร้อมระบบสมาชิกที่ให้ลูกค้าจากหน้าร้านกลับมาสั่งซื้อได้เอง

ให้ PHYGITAL AGENCY ช่วยต่อยอดเรื่องนี้สู่ผลลัพธ์จริง

WEBSITE

ออกแบบ จัดทำ ดูแลเว็บไซต์ และแอปพลิเคชั่น

SEO

การปรับแต่งเว็บไซต์เพื่อผลการค้นหา

GRAPHIC DESIGN

ออกแบบกราฟิก

DIGITAL MARKETING

บริษัท Digital Marketing ครบวงจร

ลูกค้าซื้อของที่ร้านในเมืองเก่าครั้งเดียวแล้วกลับบ้าน โดยที่ร้านไม่มีช่องทางให้สั่งซื้อซ้ำ

ให้ PHYGITAL AGENCY สร้างหน้าร้านออนไลน์ที่สินค้าและราคาตรงกับหน้าร้านจริง และวางจุดที่ลูกค้าจากหน้าร้านพบช่องทางสั่งซื้อซ้ำ สำหรับร้านของฝาก งานคราฟต์ และร้านอาหารในย่านคูเมือง ช้างม่อย กาดหลวง และถนนคนเดินของเชียงใหม่

นัดประชุมผ่าน Google Meet เพิ่มเพื่อนใน LINE

WRITTEN BY

PARANATH PANARATANA

CHAIRMAN OF PHYGITAL AGENCY

ประธานกรรมการบริษัท ฟิจิทัล เอเจนซี จำกัด มีประสบการณ์ดูแลการตลาดที่ผสานโลกจริงและโลกออนไลน์เข้าด้วยกัน ตลอดจนเป็นที่ปรึกษาในการวินิจฉัยธุรกิจ อีกทั้งยังเคยทำงานในสายวิดีโอโปรดักชั่นและภาพยนตร์ไทยอีกด้วย

แนะนำบทความถัดไป

ดูทั้งหมดใน LOCATION INTELLIGENCE

ทำเลคูเมือง ช้างม่อย กาดหลวง ถนนคนเดิน กับค่าซื้อของที่ระลึก

KEY TAKEAWAYS

ปี 2568 เชียงใหม่มีผู้มาเยือน 12,091,992 คน และรายได้จากผู้มาเยือน 112,685.14 ล้านบาท

ค่าซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 779.18 บาทต่อคนต่อวัน แทบไม่เปลี่ยนจากปีก่อน

การขายของบนถนนหรือในที่สาธารณะทำได้เฉพาะบริเวณและช่วงเวลาที่ท้องถิ่นประกาศผ่อนผัน

สารบัญ

เชียงใหม่รับผู้มาเยือน 12.09 ล้านคนในปี 2568

ตัวเลขระดับจังหวัดบอกอะไรกับร้านในเมืองเก่า

ค่าซื้อของที่ระลึกต่อคนต่อวันแทบไม่เพิ่ม

ร้านของฝากควรอ่านตัวเลขนี้อย่างไร

ผู้มาเยือนที่ไม่ค้างคืนใช้เงินซื้อของเป็นสัดส่วนสูงกว่า

ร้านในกาดหลวงและกาดเมืองใหม่ควรจัดสินค้าอย่างไรสำหรับคนที่ไม่ค้างคืน

ขายของบนถนนได้เฉพาะพื้นที่และเวลาที่ท้องถิ่นประกาศ

ร้านที่มีหน้าร้านอยู่แล้ววางชั้นวางของหรือโต๊ะหน้าร้านได้หรือไม่

ช้างม่อยและงานคราฟต์ต้องขายต่อหลังลูกค้ากลับบ้าน

ร้านเล็กควรเก็บข้อมูลลูกค้านักท่องเที่ยวอย่างไร

ฟิจิ⁠ทัล เอเจนซี เชื่อมหน้าร้านเมืองเก่ากับช่องทางออนไลน์อย่างไร

ร้านที่ไม่มีเว็บไซต์เริ่มขายออนไลน์ได้อย่างไร

ตั้งเป้ายอดขายของฝากจากจำนวนลูกค้า ไม่ใช่จากค่าใช้จ่ายต่อหัว

สรุป

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มาเชียงใหม่ใช้เงินซื้อของมากกว่าคนไทยหรือไม่

ตัวเลขค่าใช้จ่ายของกระทรวงการท่องเที่ยวฯ เก็บจากอะไร

ออกบูธในถนนคนเดินต้องทำอย่างไร

ร้านอาหารในเมืองเก่าได้ประโยชน์จากตัวเลขปี 2568 มากกว่าร้านของฝากหรือไม่

ร้านในเมืองเก่าควรทำการตลาดกับผู้มาเยือนชาวไทยหรือชาวต่างชาติก่อน

สถิติแยกเฉพาะย่านเมืองเก่าหรือไม่

PHYGITAL INSIGHT

WEBSITE

SEO

GRAPHIC DESIGN

DIGITAL MARKETING

ลูกค้าซื้อของที่ร้านในเมืองเก่าครั้งเดียวแล้วกลับบ้าน โดยที่ร้านไม่มีช่องทางให้สั่งซื้อซ้ำ

PARANATH PANARATANA

แนะนำบทความถัดไป

ทองหล่อ-เอกมัย-อารีย์ บริษัทสร้างสรรค์และไอทีจดใหม่ 280 ราย

เศรษฐกิจแพร่ โรงงานเกือบครึ่งทำงานไม้ กระจุกที่สูงเม่น

เที่ยวแพร่ 1.37 ล้านคนในปี 2568 กับงานไหว้พระธาตุ 58 งาน

KEY TAKEAWAYS

ปี 2568 เชียงใหม่​มี​ผู้​มา​เยือน 12,091,992 คน และ​ราย​ได้​จาก​ผู้​มา​เยือน 112,685.14 ล้าน​บาท

ค่า​ซื้อ​สินค้า​และ​ของ​ที่​ระลึก​เฉลี่ย 779.18 บาท​ต่อ​คน​ต่อ​วัน แทบ​ไม่​เปลี่ยน​จาก​ปี​ก่อน

สารบัญ

เชียงใหม่​รับ​ผู้​มา​เยือน 12.09 ล้าน​คนใน​ปี 2568

ตัวเลข​ระดับ​จังหวัด​บอก​อะไร​กับ​ร้าน​ใน​เมือง​เก่า

ค่า​ซื้อ​ของ​ที่​ระลึก​ต่อ​คน​ต่อ​วัน​แทบ​ไม่​เพิ่ม

ร้าน​ของ​ฝาก​ควร​อ่าน​ตัวเลข​นี้​อย่างไร

ผู้​มา​เยือน​ที่​ไม่​ค้าง​คืน​ใช้​เงิน​ซื้อ​ของ​เป็น​สัดส่วน​สูง​กว่า

ร้าน​ใน​กาด​หลวง​และ​กาด​เมือง​ใหม่​ควร​จัด​สินค้า​อย่างไร​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​ค้าง​คืน

ขาย​ของ​บน​ถนน​ได้​เฉพาะ​พื้นที่​และ​เวลา​ที่​ท้อง​ถิ่น​ประกาศ

ร้าน​ที่​มีหน้า​ร้าน​อยู่​แล้ว​วาง​ชั้น​วาง​ของ​หรือ​โต๊ะ​หน้า​ร้าน​ได้​หรือ​ไม่

ช้าง​ม่อย​และ​งา​นคร​าฟต์​ต้อง​ขาย​ต่อ​หลัง​ลูกค้า​กลับ​บ้าน

ร้าน​เล็ก​ควร​เก็บ​ข้อมูล​ลูกค้า​นัก​ท่อง​เที่ยว​อย่างไร

ฟิจิ⁠ทัล เอ​เจน​ซี เชื่อม​หน้า​ร้าน​เมือง​เก่า​กับ​ช่อง​ทาง​ออนไลน์​อย่างไร

ร้าน​ที่​ไม่มี​เว็บไซต์​เริ่ม​ขาย​ออนไลน์​ได้​อย่างไร

ตั้ง​เป้า​ยอด​ขาย​ของ​ฝาก​จาก​จำนวน​ลูกค้า ไม่ใช่​จาก​ค่า​ใช้​จ่าย​ต่อ​หัว

สรุป

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

นัก​ท่อง​เที่ยว​ชาว​ต่าง​ชาติ​ที่มา​เชียงใหม่​ใช้​เงิน​ซื้อ​ของ​มากกว่า​คน​ไทย​หรือ​ไม่

ตัวเลข​ค่า​ใช้​จ่าย​ของ​กระทรวง​การ​ท่อง​เที่ยวฯ เก็บ​จาก​อะไร

ออก​บูธ​ใน​ถนน​คน​เดิน​ต้อง​ทำ​อย่างไร

ร้าน​อาหาร​ใน​เมือง​เก่า​ได้​ประโยชน์​จาก​ตัวเลข​ปี 2568 มากกว่า​ร้าน​ของ​ฝาก​หรือ​ไม่

ร้าน​ใน​เมือง​เก่า​ควร​ทำการ​ตลาด​กับ​ผู้​มา​เยือน​ชาว​ไทย​หรือ​ชาว​ต่าง​ชาติ​ก่อน

สถิติ​แยก​เฉพาะ​ย่าน​เมือง​เก่า​หรือ​ไม่

PHYGITAL INSIGHT

บริการที่เกี่ยวข้อง

WEBSITE

SEO

GRAPHIC DESIGN

DIGITAL MARKETING

PARANATH PANARATANA

แนะนำบทความถัดไป

ทองหล่อ-เอกมัย-อารีย์ บริษัท​สร้างสรรค์​และ​ไอที​จด​ใหม่ 280 ราย

เศรษฐกิจ​แพร่ โรงงาน​เกือบ​ครึ่ง​ทำงาน​ไม้ กระจุก​ที่​สูงเม่น

เที่ยว​แพร่ 1.37 ล้าน​คนใน​ปี 2568 กับ​งาน​ไหว้​พระ​ธาตุ 58 งาน

ปี 2568 เชียงใหม่มีผู้มาเยือน 12,091,992 คน และรายได้จากผู้มาเยือน 112,685.14 ล้านบาท

ค่าซื้อสินค้าและของที่ระลึกเฉลี่ย 779.18 บาทต่อคนต่อวัน แทบไม่เปลี่ยนจากปีก่อน

เชียงใหม่รับผู้มาเยือน 12.09 ล้านคนในปี 2568

ตัวเลขระดับจังหวัดบอกอะไรกับร้านในเมืองเก่า

ค่าซื้อของที่ระลึกต่อคนต่อวันแทบไม่เพิ่ม

ร้านของฝากควรอ่านตัวเลขนี้อย่างไร

ผู้มาเยือนที่ไม่ค้างคืนใช้เงินซื้อของเป็นสัดส่วนสูงกว่า

ร้านในกาดหลวงและกาดเมืองใหม่ควรจัดสินค้าอย่างไรสำหรับคนที่ไม่ค้างคืน

ขายของบนถนนได้เฉพาะพื้นที่และเวลาที่ท้องถิ่นประกาศ

ร้านที่มีหน้าร้านอยู่แล้ววางชั้นวางของหรือโต๊ะหน้าร้านได้หรือไม่

ช้างม่อยและงานคราฟต์ต้องขายต่อหลังลูกค้ากลับบ้าน

ร้านเล็กควรเก็บข้อมูลลูกค้านักท่องเที่ยวอย่างไร

ฟิจิ⁠ทัล เอเจนซี เชื่อมหน้าร้านเมืองเก่ากับช่องทางออนไลน์อย่างไร

ร้านที่ไม่มีเว็บไซต์เริ่มขายออนไลน์ได้อย่างไร

ตั้งเป้ายอดขายของฝากจากจำนวนลูกค้า ไม่ใช่จากค่าใช้จ่ายต่อหัว

นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มาเชียงใหม่ใช้เงินซื้อของมากกว่าคนไทยหรือไม่

ตัวเลขค่าใช้จ่ายของกระทรวงการท่องเที่ยวฯ เก็บจากอะไร

ออกบูธในถนนคนเดินต้องทำอย่างไร

ร้านอาหารในเมืองเก่าได้ประโยชน์จากตัวเลขปี 2568 มากกว่าร้านของฝากหรือไม่

ร้านในเมืองเก่าควรทำการตลาดกับผู้มาเยือนชาวไทยหรือชาวต่างชาติก่อน

สถิติแยกเฉพาะย่านเมืองเก่าหรือไม่

ทองหล่อ-เอกมัย-อารีย์ บริษัทสร้างสรรค์และไอทีจดใหม่ 280 ราย

เศรษฐกิจแพร่ โรงงานเกือบครึ่งทำงานไม้ กระจุกที่สูงเม่น

เที่ยวแพร่ 1.37 ล้านคนในปี 2568 กับงานไหว้พระธาตุ 58 งาน