ครอบครัวที่พ่อแม่ทำงานอีกจังหวัดมักแบ่งหน้าที่กันเอง พ่อแม่หารายได้และโอนเงิน ปู่ย่าตายายดูแลเด็กในชีวิตประจำวัน เมื่อซื้อของให้เด็ก คนที่เปิดหาสินค้าในแอปและจ่ายเงินอาจเป็นพ่อแม่ แต่คนที่ต้องแกะกล่อง ชงนม ประกอบของเล่น หรือพาเด็กไปเรียนพิเศษคือผู้ใหญ่อีกคนที่ไม่เคยเห็นหน้าร้าน
ร้านที่เขียนทุกอย่างให้คนสั่งซื้ออ่านอย่างเดียวจะเจอปัญหาหลังส่งของ ยายโทรหาลูกเพื่อถามวิธีใช้ ลูกทักถามร้านต่อ แล้วร้านตอบกลับผ่านคนกลางอีกทอด ทุกคำถามที่วนแบบนี้ทำให้ร้านตอบแชทนานขึ้น และทำให้ผู้ใหญ่ที่ดูแลเด็กรู้สึกว่าสินค้านี้ใช้ยาก
ข้อมูลบนหน้าร้านที่คนสองบ้านต้องเห็น
- ที่อยู่ผู้รับแยกจากที่อยู่ผู้สั่ง พร้อมช่องเบอร์ของผู้รับ เพื่อให้ขนส่งโทรหาคนที่อยู่บ้านจริง
- ข้อความยืนยันคำสั่งซื้อที่ส่งต่อได้ทั้งข้อความ มีรูปสินค้า วันส่ง และช่องทางติดต่อร้าน พ่อแม่กดส่งต่อให้ปู่ย่าตายายได้ทันทีโดยไม่ต้องพิมพ์ใหม่
- วิธีใช้ที่อ่านได้โดยไม่ต้องมีมือถือ พิมพ์ติดกล่องหรือแนบเป็นใบแทรก ตัวหนังสือใหญ่ มีรูปทีละขั้น
- ช่องทางถามร้านที่ผู้รับใช้ได้เอง เช่นเบอร์โทรที่มีคนรับ หรือคิวอาร์โค้ดที่เปิดแชทร้านได้ในครั้งเดียว
เก็บเงินปลายทางกับผู้รับที่ไม่ได้สั่ง
การเก็บเงินปลายทางสร้างปัญหาเฉพาะกับครอบครัวสองบ้าน พ่อแม่กดสั่งแบบเก็บเงินปลายทางเพราะสะดวก แต่คนที่ต้องจ่ายเงินให้พนักงานขนส่งคือปู่ย่าตายายที่อาจไม่รู้ว่ามีพัสดุมา หรือไม่มีเงินสดพอในวันนั้น พัสดุที่ถูกปฏิเสธจะตีกลับ ร้านเสียค่าส่งสองเที่ยว และพ่อแม่ต้องสั่งใหม่
ร้านลดปัญหานี้ได้สามทาง ทางแรกคือถามในขั้นตอนสั่งซื้อว่าผู้รับเป็นคนเดียวกับผู้สั่งหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ ให้แนะนำการโอนเงินหรือจ่ายผ่านลิงก์แทน ทางที่สองคือส่งข้อความแจ้งยอดเงินปลายทางให้ผู้รับก่อนวันส่ง ทางที่สามคือส่งลิงก์ชำระเงินให้พ่อแม่จ่ายจากที่ทำงานได้ หลังจากนั้นร้านค่อยส่งของ
