ผู้ปกครองที่ฝากลูกไว้ตั้งแต่เช้าจนเย็นอยากเห็นว่าลูกกินข้าวหมดไหม นอนกลางวันได้หรือเปล่า และเล่นอะไรกับเพื่อน ครูมีเวลาตอบแชตไม่มาก ระบบตอบอัตโนมัติจึงดูเป็นทางออก แต่ข้อความที่ระบบส่งมีชื่อ ภาพ และอาการของเด็ก ซึ่งเป็นข้อมูลส่วนบุคคลของคนที่ยังให้ความยินยอมเองไม่ได้ บทนี้ไล่ตามมาตราว่าใครต้องยินยอมแทนเด็ก ข้อความแบบไหนส่งได้โดยไม่ต้องรอความยินยอม และภาพหมู่ในกลุ่มแชตผู้ปกครองเสี่ยงตรงไหน เพื่อให้เจ้าของศูนย์เลือกได้ว่าจะให้ระบบส่งอะไรถึงใคร
ตัวบทที่อ้างในบทนี้มาจากไฟล์พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลบนเว็บไซต์ สคส. อ่านมาตรา 19 20 24 และ 27 จากไฟล์นั้นเมื่อ 27 ก.ย. 2569 ส่วนขอบเขตงานระบบแชตมาจากหน้าบริการ Chatbot ของ PHYGITAL AGENCY บทนี้ไม่ได้อ่านกฎหมายว่าด้วยการขออนุญาตตั้งสถานรับเลี้ยงเด็ก จึงไม่พูดถึงเงื่อนไขใบอนุญาต และไม่ได้เป็นคำแนะนำทางกฎหมายสำหรับศูนย์ใดศูนย์หนึ่ง
บทเดิมของหน้านี้บอกว่าผู้ปกครองกังวลมากกว่าลูกค้าธุรกิจทั่วไปโดยไม่มีแหล่งอ้างอิง ฉบับนี้เปลี่ยนแกนมาเป็นตัวบทกฎหมาย เพราะคำถามที่ศูนย์ต้องตอบก่อนเปิดระบบคือส่งอะไรได้บ้าง ไม่ใช่ส่งเร็วแค่ไหน
