Jonas Helgertz และ Kirk Scott ตีพิมพ์งานวิจัยในวารสาร Genus ปี 2563 โดยนำคำทำนายเรื่องความเข้ากันของราศีไปเทียบกับข้อมูลทะเบียนรายบุคคลของสวีเดน ช่วงปี 2511 ถึง 2544 ข้อมูลชุดนี้ติดตามคนจริงต่อเนื่องหลายสิบปี จึงเห็นได้ทั้งว่าใครแต่งงานกับใคร และคู่ไหนหย่าในภายหลัง
ผลในบทคัดย่อระบุว่าไม่พบหลักฐานที่สม่ำเสมอว่าคู่ที่ราศีเข้ากันกว่าตามโหราศาสตร์จะปรากฏในคู่สมรสจริงมากกว่าที่ควร และไม่พบว่าคู่เหล่านี้หย่าน้อยกว่า ผู้วิจัยเขียนไว้ด้วยว่าความนิยมของโหราศาสตร์อาจยังคงอยู่ส่วนหนึ่งเพราะงานวิจัยที่ทดสอบได้จริงมีน้อย ทั้งจากข้อมูลที่มักมีกลุ่มตัวอย่างเล็ก และจากคำทำนายที่กว้างจนทดสอบยาก
คู่ที่ราศีเข้ากันแต่งงานกันมากกว่าและหย่าน้อยกว่าจริงไหม
ข้อมูลของสวีเดนไม่สนับสนุนคำทำนายทั้งสองข้อ ผู้วิจัยใช้ข้อมูลทะเบียนที่ครอบคลุมประชากรจริงแทนแบบสอบถามกลุ่มเล็ก และติดตามคู่สมรสไปข้างหน้าหลายปี ผลที่ได้คือความเข้ากันตามราศีไม่ได้บอกโอกาสแต่งงานหรือโอกาสหย่าอย่างสม่ำเสมอ ข้อจำกัดที่ควรรู้คือข้อมูลมาจากสวีเดนในช่วงเวลาหนึ่ง และวัดเฉพาะการแต่งงานกับการหย่า ไม่ได้วัดความสุขหรือความพอใจในชีวิตคู่
ผลนี้บอกอะไรกับผู้บริหารที่ดูดวงก่อนเลือกหุ้นส่วน
บอกว่าความเข้ากันตามราศีไม่ควรเป็นเกณฑ์หลักในการเลือกคนมาร่วมงาน ถ้าคำทำนายเรื่องคู่ครองซึ่งเป็นหัวข้อหลักของดวงความเข้ากันยังไม่ตรงกับข้อมูลการแต่งงานและการหย่าของคนทั้งประเทศ การใช้ราศีเลือกหุ้นส่วนธุรกิจก็ยิ่งมีฐานน้อยกว่า เกณฑ์ที่ตรวจได้จริงสำหรับหุ้นส่วนคือประวัติการทำงานที่ผ่านมา การแบ่งบทบาทที่เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษร และข้อตกลงเรื่องเงินลงทุนกับการถอนตัว ผู้บริหารที่สบายใจกับการดูดวงยังดูได้ตามความเชื่อ เพียงวางไว้เป็นเรื่องประกอบหลังจากเกณฑ์ที่ตรวจได้ผ่านครบแล้ว
ทำไมข้อมูลทะเบียนตอบคำถามนี้ได้ดีกว่าแบบสอบถาม
แบบสอบถามถามได้แค่คนที่ยอมตอบ และคนที่เชื่อเรื่องดวงอาจตอบต่างจากคนที่ไม่เชื่อ ข้อมูลทะเบียนนับทุกคนที่จดทะเบียนสมรสหรือหย่า โดยไม่ต้องถามความเห็นใคร วันเกิดของทั้งสองฝ่ายก็บันทึกไว้อยู่แล้ว ผู้วิจัยจึงคำนวณราศีจากข้อมูลโดยตรง ธุรกิจใช้หลักเดียวกันได้ เวลาอยากรู้ว่าลูกค้าทำอะไรจริง ข้อมูลการซื้อที่บันทึกไว้ตอบได้ตรงกว่าการถามลูกค้าว่าเขาคิดว่าตัวเองจะทำอะไร
