เอกสารเขียนว่าการตัดสินใจบางอย่างสำคัญเกินกว่าจะมอบให้เอเจนต์ ถ้ามีโอกาสผิดแม้เพียงเล็กน้อย ตัวอย่างคือการเริ่มธุรกรรมการเงินก้อนใหญ่ที่ย้อนกลับไม่ได้ ทางมาตรฐานคือให้ผู้ใช้กดอนุมัติเองก่อน ซึ่งเรียกว่าการมีคนอยู่ในวงจร (human-in-the-loop)
ปัญหาที่เอกสารยอมรับเองมีสองข้อ ข้อแรก คนที่กดอนุมัติต้องเห็นบริบทพอจะเข้าใจผลของสิ่งที่กำลังอนุมัติ ข้อสอง ถ้าต้องอนุมัติหลายเรื่องติดกัน แต่ละเรื่องจะถูกกดผ่านเร็วจนไม่ได้คิดจริง เอกสารถามไว้ว่าควรมีเวลาอ่านขั้นต่ำหรือไม่ เพื่อกันไม่ให้การอนุมัติกลายเป็นการประทับตรายาง
ในงานการตลาด การกระทำที่ควรขออนุมัติก่อนทุกครั้งมีลักษณะร่วมกันคือ ย้อนกลับไม่ได้ ใช้เงิน หรือไปถึงลูกค้าโดยตรง
| การกระทำของเอเจนต์ |
ย้อนกลับได้ไหม |
ควรให้คนอนุมัติ |
| ร่างโพสต์เก็บไว้ในคลังร่าง |
ได้ ลบทิ้งได้ |
ไม่จำเป็น |
| จัดหมวดคอมเมนต์และข้อความเข้า |
ได้ |
ไม่จำเป็น สุ่มตรวจเป็นระยะ |
| ส่งอีเมลหรือข้อความหาลูกค้า |
ไม่ได้ ส่งแล้วเรียกคืนไม่ได้ |
ทุกครั้ง |
| เพิ่มหรือลดงบโฆษณา |
ได้บางส่วน แต่เงินที่ใช้ไปแล้วไม่คืน |
ทุกครั้งที่เกินวงเงินที่ตกลง |
| เปลี่ยนราคาหรือโค้ดส่วนลดบนเว็บ |
ได้ แต่ลูกค้าที่ซื้อไปแล้วได้ราคานั้น |
ทุกครั้ง |
เอกสารเสนออีกวิธีคือตั้งเวลาให้เอเจนต์หยุดพักเป็นระยะ จนกว่าคนจะตรวจแล้วต่ออายุการทำงานให้ วิธีนี้กันเอเจนต์ที่ทำงานต่อเนื่องนานโดยไม่มีคนดู เหมาะกับงานที่ตั้งให้รันทั้งคืน เช่น ตอบข้อความนอกเวลาทำการ
ห้ามเอเจนต์ส่งอีเมลเองแล้วจะปลอดภัยหรือยัง
ยังไม่พอ เอกสารเตือนว่าเอเจนต์ที่ถูกห้ามทำบางอย่างอาจอ้อมไปให้คนอื่นทำแทน เช่น ส่งข้อความที่ได้รับอนุญาตไปขอให้คนนอกทำสิ่งที่ถูกห้าม ทางกันที่เอกสารเสนอคือควบคุมช่องทางที่เอเจนต์ติดต่อโลกภายนอก ให้ผ่านช่องทางที่มีการตรวจเท่านั้น
