ข้อ MRc1 Interior Materials Reuse ให้คะแนนงานที่ไม่รื้อของเดิมโดยไม่จำเป็น เอกสารเขียนเจตนาของข้อนี้ว่าเพื่อลดการรื้อที่ไม่จำเป็น ลดคาร์บอนแฝง ลดความต้องการวัตถุดิบใหม่ และเก็บทรัพยากรกับประวัติทางวัฒนธรรมไว้ ข้อนี้ให้ได้สูงสุด 4 แต้ม ผ่านสองทางที่รวมกันได้
| ทางเลือก |
วิธีนับ |
แต้ม |
| เก็บพื้น ผนัง ฝ้า ฉนวน และเฟอร์นิเจอร์เดิมไว้ในที่ |
สัดส่วนมูลค่าของที่ใช้ซ้ำในที่ ต่อมูลค่ารวมของงาน 10% 20% 30% 40% |
1 ถึง 4 |
| เก็บเฉพาะเฟอร์นิเจอร์เดิม |
สัดส่วนมูลค่าเฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ซ้ำ 20% หรือ 40% |
1 หรือ 2 |
| นำวัสดุใช้แล้วจากแหล่งภายนอกเข้ามาใช้ |
สัดส่วนต่อชนิดวัสดุ เริ่มที่ 25% ของวัสดุกลุ่มเป้าหมายหนึ่งชนิด |
1 ถึง 3 |
ที่มา: ข้อ MRc1 ในเอกสาร LEED v5 ID+C Rating System ฉบับเดียวกัน
รายละเอียดที่มีผลกับการคำนวณคือ ของที่ใช้ซ้ำต้องตีราคาเหมือนซื้อใหม่ วัสดุกลุ่มเป้าหมายที่ได้น้ำหนักมากกว่าคือพรม ฝ้า และเฟอร์นิเจอร์ เพราะเอกสารระบุว่ามีผลกระทบสูง รีไซเคิลยาก และจำนวนมากไปจบที่หลุมฝังกลบ ถ้างานมีการรื้อ ต้องสำรวจก่อนรื้อว่าวัสดุใดเก็บไว้ในที่ได้ หรือส่งต่อให้ตลาดของใช้ซ้ำได้
ใช้เฟอร์นิเจอร์เดิมได้แต้มจริงไหม
ได้ ทางเลือกที่นับเฉพาะเฟอร์นิเจอร์ให้ 1 แต้มเมื่อเฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ซ้ำในที่มีมูลค่าถึง 20% ของเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมด และ 2 แต้มเมื่อถึง 40% โดยตีราคาของเดิมเท่าของใหม่ เฟอร์นิเจอร์จากคลังสินค้าของเจ้าของโครงการเองนับเป็นการใช้ซ้ำในที่ได้ ส่วนของที่ซื้อมือสองจากภายนอกไปนับในอีกทางเลือกหนึ่ง
อีกแต้มหนึ่งที่ได้จากการเลือกทำเล อยู่ในข้อกระบวนการออกแบบร่วมกัน (IPc1) ซึ่งมีทางเลือกให้ตั้งโครงการในอาคารที่ได้รับรอง LEED อยู่แล้ว ทางเลือกนี้ได้ 1 คะแนน ร้านที่กำลังเลือกพื้นที่เช่าจึงควรถามเจ้าของอาคารตั้งแต่แรกว่าอาคารผ่านการรับรองระดับใดมาแล้ว
