สำนักงานเกษตรจังหวัดศรีสะเกษเผยแพร่ตารางมาตรฐานของสินค้าสามชนิดในรูปแบบเดียวกัน คือนับเกษตรกรและพื้นที่ที่ได้ GAP GI และที่อยู่ในแปลงใหญ่ เทียบกับพื้นที่ปลูกทั้งหมดจากไฟล์อื่นของหน่วยงานเดียวกัน
| สินค้า |
พื้นที่ปลูกรวม (ไร่) |
GAP (ไร่) |
GI (ไร่) |
แปลงใหญ่ (ไร่) |
| หอมแดง |
34,544 |
3,284 |
1,786 |
6,093 |
| ทุเรียน (ปี 2569) |
21,418 |
17,028 |
5,584 |
9,082.5 |
| กระเทียม |
1,336 |
172.5 |
107 |
342 |
การรับรองมาตรฐานหอมแดง ครอบคลุมราวร้อยละ 9.5 ของพื้นที่ปลูก ส่วนการรับรองมาตรฐานทุเรียนภูเขาไฟ ครอบคลุมราวร้อยละ 79.5 สองสินค้าจากจังหวัดเดียวกันจึงมีเอกสารรองรับต่างกันมาก ไฟล์หอมแดงไม่มีคอลัมน์ปี ส่วนไฟล์ทุเรียนกับกระเทียมระบุปี 2569
ไฟล์หอมแดงของศรีสะเกษมีข้อควรระวังอะไร
มีสองข้อ ข้อแรก ไฟล์การผลิตหอมแดงวางหัวคอลัมน์ผลผลิตรวมกับผลผลิตต่อไร่สลับกัน ยางชุมน้อยจึงขึ้นว่าผลผลิต 4,393 ตัน และผลผลิตเฉลี่ย 99,733 กิโลกรัมต่อไร่ ข้อสอง เมื่ออ่านคอลัมน์ให้ถูก ผลผลิตสี่อำเภอรวมได้ราว 145,675 ตัน แต่ช่องทางการกระจายผลผลิตหอมแดง ปี 2568 รวมได้ 101,795 ตัน แบ่งเป็นจำหน่าย 90,868 ตัน เก็บทำพันธุ์ 9,932 ตัน และบริโภคในครัวเรือน 995 ตัน ตัวเลขสองไฟล์ไม่ได้เท่ากัน
ทุเรียนศรีสะเกษมีเกษตรกรเพิ่มขึ้นจริงหรือไม่
ไฟล์พื้นที่ปลูกทุเรียนภูเขาไฟนับเกษตรกรในกันทรลักษ์ ขุนหาญ และศรีรัตนะรวม 279 รายในปี 2567 แล้วเป็น 2,865 รายในปี 2568 เพิ่มขึ้นราวสิบเท่า ขณะที่พื้นที่ปลูกเพิ่มจาก 17,788 ไร่เป็น 19,992 ไร่ ตัวเลขเกษตรกรของปี 2567 จึงน่าจะนับไม่ครบหรือใช้นิยามต่างกัน ปี 2569 ไฟล์ประเมินมูลค่าผลผลิตสามอำเภอรวม 3,904 ล้านบาท ผู้ซื้อที่ต้องการทุเรียน GI ควรดูจากพื้นที่ GI 5,584 ไร่ ไม่ใช่พื้นที่ปลูกทั้งหมด
ผู้ที่เปรียบเทียบกับทุเรียนหลงลับแลซึ่งแยกแปลง GAP กับผู้ได้ตรา GI อ่านได้ในอุตรดิตถ์ ทุเรียนหลงลับแลปี 2569 ราคา 60-250 บาทต่อกิโลกรัม ส่วนความเสี่ยงน้ำท่วมของเมืองหลักในอีสานตอนล่างอยู่ในอุบลราชธานี จุดเสี่ยงน้ำท่วมในตัวเมืองกับวารินชำราบ 147 แห่ง
