เจ้าของธุรกิจที่อยากให้ผู้ช่วย AI จำลูกค้าได้ ตอบคำถามเฉพาะคน และทักไปเสนอสินค้าในจังหวะที่เหมาะ ต้องตอบคำถามพื้นฐานให้ได้ก่อนเริ่มสร้าง เช่น ระบบจะรู้ได้อย่างไรว่าลูกค้าในบัญชีร้านกับบัญชีแบรนด์เป็นคนเดียวกัน และข้อความที่ AI ส่งออกไปเองจะเสียเงินเท่าไร บทนี้จะพาไปดูเงื่อนไขสามเรื่องที่เอกสารของ LINE กำหนดไว้ก่อนที่เอเจนต์จะคุยกับลูกค้าได้จริง คือรหัสลูกค้า เวลาที่ลูกค้ารอ และข้อความที่ถูกนับโควตา พร้อมกลุ่มเป้าหมายที่ระบบสร้างเองได้
เงื่อนไขทั้งหมดในบทนี้มาจากเอกสารนักพัฒนาของ LINE สี่หน้า ได้แก่ การรับรหัสผู้ใช้ การแสดงภาพกำลังโหลด การใช้กลุ่มเป้าหมาย และราคาของ Messaging API กับหน้าแพ็กเกจข้อความของ LINE Official Account ประเทศไทย ตรวจเมื่อ 27 ก.ย. 2569 เอกสารนักพัฒนาเป็นภาษาอังกฤษ ข้อความไทยแปลเองจากต้นฉบับ
คำว่า Agentic AI ในบทนี้หมายถึงระบบ AI ที่รับข้อความจากลูกค้า เลือกขั้นตอนต่อไปเอง แล้วส่งคำตอบหรือข้อความใหม่ผ่านบัญชีทางการของธุรกิจ บทเดิมของหน้านี้อ้างนิยามจากเว็บไซต์ของ IBM และสัญญาว่าเอเจนต์จะ "คิดและตัดสินใจแทนได้จริง" บทนี้ตัดคำสัญญานั้นออก เพราะความสามารถของเอเจนต์ขึ้นกับโมเดล ข้อมูล และการออกแบบของแต่ละโครงการ แล้วเขียนเฉพาะเงื่อนไขที่แพลตฟอร์มกำหนดไว้เป็นลายลักษณ์อักษร




