ร้านที่อยากรู้ว่าลูกค้าชอบอะไรโดยไม่ต้องเดาจากพฤติกรรมการคลิก อาจเริ่มจากทำควิซหรือแบบสอบถามความชอบ แล้วพบว่ามีคนกดเข้ามาไม่น้อย แต่ตอบจบไม่กี่คน และคนที่ตอบจบก็อาจเป็นลูกค้ากลุ่มเดียวกันเกือบทั้งหมด บทนี้ใช้งานวิจัยสองชิ้นเรื่องความยาวของแบบสอบถาม อธิบายว่าเวลาที่บอกผู้ตอบไว้ส่งผลกับจำนวนคนที่เริ่มตอบอย่างไร จำนวนคำถามที่เพิ่มขึ้นลดอัตราตอบเท่าไร และทำให้กลุ่มคนที่ตอบต่างจากลูกค้าทั้งหมดอย่างไร เพื่อให้เจ้าของร้านออกแบบคำถามที่ได้ข้อมูลจากลูกค้าจริงมากพอจะใช้ตัดสินใจ
Zero-Party Data หมายถึงข้อมูลที่ลูกค้าตั้งใจให้ธุรกิจเองโดยตรง เช่นขนาดเสื้อที่ใส่ รสชาติที่ชอบ สินค้าที่วางแผนจะซื้อ หรือช่องทางที่อยากให้ติดต่อ ต่างจาก First-Party Data ที่ธุรกิจเก็บจากพฤติกรรมบนช่องทางของตัวเอง เช่นหน้าที่ลูกค้าเปิดดูหรือประวัติคำสั่งซื้อ บทนี้ไม่ลงเรื่องคุกกี้หรือการจับคู่ลูกค้าคนเดียวกันข้ามช่องทาง และพูดเฉพาะข้อมูลที่ลูกค้าบอกผ่านคำถาม
แหล่งหลักมีสองชิ้น ชิ้นแรกคือบทคัดย่อของงานวิจัย Galesic และ Bosnjak ในวารสาร Public Opinion Quarterly ปี 2009 ชิ้นที่สองคือรายงานระเบียบวิธีของ SOM Institute มหาวิทยาลัยโกเธนเบิร์ก ฉบับ 2022:1 โดย Frida Sandelin ข้อความของทั้งสองชิ้นตรวจเมื่อวันที่ 27 ก.ย. 2569 งานชิ้นแรกบทนี้อ้างจากบทคัดย่อบนเว็บของสำนักพิมพ์ จึงเล่าเฉพาะผลที่บทคัดย่อเขียนไว้ และไม่ได้ยกตัวเลขในตัวบทความเต็ม
