ข้อ 8 เขียนว่าผู้ประกอบธุรกิจหรือผู้กระทำการโฆษณาไม่ควรใช้ข้อความโฆษณาที่อาศัยความเชื่อส่วนบุคคล หรือข้อความที่มีความหมายทำนองเดียวกัน เป็นสิ่งเชิญชวนหรือชักจูงใจให้ผู้บริโภคที่กำลังมีความทุกข์หรือต้องการที่พึ่งทางใจซื้อสินค้าหรือรับบริการ
| ตัวอย่างในบัญชีแนบท้ายประกาศ ข้อ 8 |
ลักษณะของข้อความ |
| เมื่อใช้แล้วจะเห็นผลทันที, เห็นผลภายใน 7 วัน |
กำหนดผลลัพธ์และเวลา |
| รับทำพิธีเรียกคนรักกลับคืนมา |
สัญญาผลต่อความสัมพันธ์ |
| รับแก้เคราะห์ แก้กรรม |
สัญญาผลต่อโชคชะตา |
| เสริมบารมี เพิ่มยอดขาย เพิ่มเสน่ห์ |
สัญญาผลต่อรายได้และเสน่ห์ |
| ใครเห็นใครรัก |
สัญญาผลต่อผู้อื่น |
| นั่งสมาธิดูอดีตชาติ |
สัญญาผลที่ตรวจสอบไม่ได้ |
บัญชีแนบท้ายต่อท้ายตัวอย่างทุกหมวดด้วยวลี "หรือข้อความอย่างอื่นที่มีลักษณะในทำนองเดียวกัน" รายการในตารางจึงเป็นตัวอย่าง ไม่ใช่รายการครบ
ข้อ 8 ห้ามขายเครื่องรางหรือห้ามพูดถึงความเชื่อไหม
ไม่ห้าม ข้อ 8 กำกับข้อความที่ใช้ชักจูงผู้บริโภคที่กำลังมีความทุกข์หรือต้องการที่พึ่งทางใจ ไม่ได้กำกับตัวสินค้าหรือความเชื่อ ร้านยังบรรยายสิ่งที่ตรวจสอบได้ เช่น วัสดุ ขนาด แหล่งที่มา ประวัติของรุ่น และวิธีเก็บรักษา ส่วนที่ต้องระวังคือประโยคที่สัญญาผลลัพธ์ในชีวิตของผู้ซื้อ เพราะประโยคแบบนี้ตรงกับตัวอย่างในบัญชีแนบท้าย
คำว่า "เสริมบารมี เพิ่มยอดขาย" ผิดตรงไหน
วลีนี้อยู่ในบัญชีแนบท้ายข้อ 8 ตรงตัว ปัญหาของวลีนี้คือสัญญาผลลัพธ์ที่วัดได้ในชีวิตจริง คือยอดขายของผู้ซื้อ โดยอาศัยความเชื่อเป็นเหตุ ผู้ซื้อที่ธุรกิจกำลังมีปัญหาคือกลุ่มที่ประกาศตั้งใจคุ้มครอง ร้านที่ต้องการพูดถึงความหมายของสินค้าควรเล่าในฐานะความเชื่อของผู้ที่นับถือ ไม่ใช่สัญญาผลลัพธ์ในนามของร้าน
