ชุดข้อมูลสถานที่ที่ไม่ใช่โรงแรมที่ได้รับแจ้ง ที่ฝ่ายปกครองของนครศรีธรรมราชเป็นเจ้าของ นับที่พักที่แจ้งเป็นสถานที่พักที่ไม่ใช่โรงแรมเป็นรายอำเภอ ปี 2563 ถึง 2567
| อำเภอ |
2563 |
2565 |
2567 |
| ลานสกา |
56 |
66 |
66 |
| ขนอม |
24 |
47 |
62 |
| สิชล |
2 |
8 |
14 |
| เมืองนครศรีธรรมราช |
5 |
6 |
14 |
| พรหมคีรี |
4 |
6 |
9 |
| อีก 12 อำเภอ |
23 |
36 |
37 |
| รวมทั้งจังหวัด |
114 |
169 |
202 |
ปี 2563 มีห้าอำเภอที่ไม่มีแถวในไฟล์ ตารางนี้นับเป็นศูนย์ ลานสกาและขนอมรวมกันมี 128 แห่งในปี 2567 หรือร้อยละ 63.4 ของจังหวัด ทั้งจังหวัดเพิ่มขึ้น 88 แห่งในห้าปี คิดเป็นร้อยละ 77.2 ขนอมอำเภอเดียวเพิ่ม 38 แห่ง หรือร้อยละ 43.2 ของที่เพิ่มทั้งหมด
สิชลเพิ่มจาก 2 เป็น 14 แห่งหมายความว่าอะไร
สิชลเป็นอำเภอที่ตั้งวัดเจดีย์ซึ่งคนรู้จักจากไอ้ไข่ ไฟล์ของจังหวัดไม่ได้บอกว่าที่พักที่เพิ่มขึ้นมาจากนักท่องเที่ยวกลุ่มใด บอกได้เพียงว่าที่พักขนาดเล็กที่แจ้งกับฝ่ายปกครองในสิชลเพิ่มขึ้นเจ็ดเท่าในห้าปี เจ้าของที่พักในสิชลใช้ตัวเลขนี้ดูจำนวนคู่แข่งที่แจ้งถูกต้องแล้ว เกณฑ์ของที่พักแบบนี้อ่านได้ในทำเลเชียงดาว เปิดที่พักเต็นท์และตู้คอนเทนเนอร์ตามกฎกระทรวง
ขนอมกับลานสกาต่างกันอย่างไรในไฟล์
ลานสกาคงที่ 66 แห่งตั้งแต่ปี 2565 ส่วนขนอมเพิ่มจาก 24 แห่งในปี 2563 เป็น 29 แห่ง 47 แห่ง และ 62 แห่งในปี 2567 มีเพียงปี 2566 ที่เท่ากับปีก่อน ไฟล์ไม่แยกประเภทที่พัก จึงบอกไม่ได้ว่าเป็นโฮมสเตย์ บ้านพัก หรือห้องเช่ารายวัน
อำเภอไหนไม่เพิ่มเลยในห้าปี
เชียรใหญ่และชะอวดมีอำเภอละ 5 แห่งทุกปีตั้งแต่ 2563 ถึง 2567 ร่อนพิบูลย์มี 4 แห่ง พิปูน 3 แห่ง และนาบอน 1 แห่งทุกปีเช่นกัน ทุ่งสงมีเพียง 2 แห่งในปี 2567 เจ้าของบ้านที่คิดจะเปิดห้องพักรายวันในอำเภอเหล่านี้จะมีคู่แข่งที่แจ้งถูกต้องน้อยราย แต่ไฟล์ไม่ได้บอกว่ามีนักท่องเที่ยวค้างคืนในอำเภอนั้นมากน้อยเพียงใด
