เจ้าของร้านที่อยากให้พนักงานหน้าร้านคุยกับลูกค้าได้เป็นธรรมชาติ มักต้องเลือกระหว่างให้ท่องสคริปต์ทั้งหมดหรือปล่อยให้พูดเอง บทนี้ใช้งานวิจัยที่สแกนสมองนักเปียโนแจ๊สขณะด้นสด ดูว่าการคิดสดต่างจากการเล่นท่อนที่จำไว้อย่างไร แล้วแปลงเป็นวิธีวางโครงที่เปิดให้พนักงานด้นได้
นักเปียโนแจ๊สที่เล่นเพลงเดิมสองรอบจะไม่เล่นท่อนโซโลซ้ำกัน เพราะเขาคิดท่อนนั้นใหม่ขณะเล่น คำถามที่นักวิจัยของสถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐฯ (NIH) ตั้งไว้คือ ระหว่างที่นักดนตรีคิดโน้ตใหม่สด ๆ สมองทำงานต่างจากตอนเล่นท่อนที่จำไว้แล้วอย่างไร
บทนี้ใช้งานวิจัย Neural Substrates of Spontaneous Musical Performance: An fMRI Study of Jazz Improvisation เป็นแหล่งหลัก Charles J. Limb และ Allen R. Braun จากสถาบัน National Institute on Deafness and Other Communication Disorders ของ NIH ตีพิมพ์งานนี้ในวารสาร PLoS ONE เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2008 ทุนวิจัยมาจากฝ่ายวิจัยภายในของสถาบันทั้งหมด และบทความเผยแพร่เป็นสาธารณสมบัติ ตัวเลขทุกตัวในบทนี้มาจากงานชิ้นนี้




