งานสื่อสารที่หยิบความทรงจำร่วมของคนรุ่นหนึ่งมาใช้ ได้ผลเมื่อผู้อ่านจำของนั้นได้จริง ตารางสองชุดด้านบนบอกว่าของที่คนไทยรุ่น Xennial น่าจะเจอพร้อมกันต่างจากของในรายงานอเมริกัน
วิธีตรวจก่อนใช้ฉากใดฉากหนึ่งมีสามขั้น
มือถือเครื่องแรกของคนไทยรุ่นนี้มาตอนอายุเท่าไร
ตัวเลขระดับประเทศบอกได้แค่ช่วงเวลา ไม่ได้บอกรายคน ไทยมีเลขหมายมือถือเกิน 50 ต่อ 100 คนในปี 2006 ตอนคนรุ่นนี้อายุ 23-29 ปี และเกิน 100 ในปี 2010 ตอนอายุ 27-33 ปี ถ้าจะใช้ฉากมือถือเครื่องแรกในงานสื่อสาร ฉากช่วงเรียนจบหรือเริ่มทำงานจึงเข้าใกล้ประสบการณ์ของคนไทยรุ่นนี้มากกว่าฉากโรงเรียนมัธยม แต่ยังควรถามกลุ่มเป้าหมายจริงก่อนใช้ เพราะคนในเมืองกับต่างจังหวัดได้ใช้ไม่พร้อมกัน
1. หาปีที่ของนั้นไปถึงคนไทยวงกว้าง
ใช้ตัวเลขระดับประเทศ เช่น ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตหรือจำนวนเลขหมาย แทนความจำของทีมงาน เพราะทีมที่อยู่ในเมืองใหญ่มักได้ใช้ของใหม่ก่อนค่าเฉลี่ยของประเทศหลายปี
2. แปลงปีนั้นเป็นอายุของกลุ่มเป้าหมาย
ถ้ากลุ่มเป้าหมายอายุเกินยี่สิบห้าแล้วตอนที่ของนั้นแพร่หลาย ฉากนั้นเป็นความทรงจำวัยทำงาน ไม่ใช่วัยเรียน
3. ถามคนในกลุ่มเป้าหมายจริงก่อนผลิต
สัมภาษณ์หรือสำรวจสั้น ๆ ไม่กี่สิบคนพอบอกได้ว่าฉากนั้นมีคนจำได้มากพอหรือไม่
เจนหลักสองฝั่งของรอยต่อนี้อธิบายไว้ในGen X ไทย กำลังซื้อ 5 ล้านล้านบาทที่ห่วงเงินเกษียณของตัวเอง และMillennials ไทยอายุ 30-45 แล้ว ใช้เน็ตมากสุดและอยากมีบ้าน