Demetriou อธิบายว่าคนต่างถิ่นในเมืองกรีกถือครองที่ดินไม่ได้ จึงสร้างศาสนสถานของตัวเองหรือฝังศพในสุสานสาธารณะไม่ได้ และไม่มีสิทธิ์มีส่วนร่วมในการปกครองโดยตรง เสียงของพวกเขาในเรื่องของเมืองจึงแทบไม่มี
สมาคมอาชีพจึงเกิดขึ้นเพื่อแก้ข้อจำกัดนี้ สมาคมแต่ละแห่งจัดตั้งตามสามอย่าง คืออาชีพ เมืองบ้านเกิดของสมาชิก และเทพประจำเมืองนั้น สมาคมแบบนี้ปรากฏครั้งแรกที่เอเธนส์ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ต่อมาพบที่เกาะเดลอสในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล และที่เมืองพูเตโอลีทางตอนใต้ของอิตาลีในศตวรรษที่ 2 หลังคริสตกาล ทุกสมาคมของฟินิเชียนที่มีบันทึกเป็นอาชีพที่เกี่ยวกับการค้า ได้แก่ พ่อค้า เจ้าของเรือ และคนงานคลังสินค้า Demetriou ถือว่าสมาคมแบบนี้เป็นสิ่งที่ชาวฟินิเชียนคิดขึ้นในชุมชนผู้อพยพที่เอเธนส์
สมาคมยื่นขออะไรจากเมืองเจ้าบ้าน
จารึกที่เหลืออยู่แสดงว่าสมาคมช่วยสมาชิกรับมือกับข้อจำกัดทางกฎหมายของเมืองเจ้าบ้าน โดยรวมทรัพยากรและใช้ช่องทางยื่นคำร้องต่อเมือง ตัวอย่างที่ Demetriou ยกคือ ราว 360 ปีก่อนคริสตกาล เอเธนส์ยกเว้นภาษีให้กลุ่มพ่อค้าชาวไซดอนที่อาศัยในเอเธนส์ สมาชิกไม่ต้องจ่ายภาษีคนต่างด้าว ภาษีทุน และไม่ต้องรับภาระออกเงินให้คณะประสานเสียงในการประกวดละคร
สมาคมยังยื่นขอที่ดินเพื่อสร้างศาสนสถานของเมืองบ้านเกิด ซึ่งปกติเป็นสิทธิ์ของพลเมืองเท่านั้น กลุ่มพ่อค้าจากเมืองคิติออนยื่นขอสิทธิ์นี้ต่อเอเธนส์ ส่วนสมาคมพ่อค้าและเจ้าของเรือชาวไทร์บนเกาะเดลอสส่งคณะทูตไปเอเธนส์ และได้ที่ดินสำหรับศาสนสถานของเทพประจำเมืองไทร์ Demetriou ตีความว่าเมืองกรีกยอมรับคำขอเหล่านี้เพราะเห็นประโยชน์จากชุมชนพ่อค้าต่างถิ่น
เธอเปรียบสมาคมเหล่านี้กับกลุ่มผลประโยชน์และองค์กรพัฒนาเอกชนในปัจจุบัน สมาชิกแต่ละคนไม่มีเสียงในเมือง แต่เมื่อรวมกันเป็นกลุ่ม เมืองเจ้าบ้านยอมรับว่าสมาคมมีฐานะพอจะเสนอเรื่องทางการเมือง เศรษฐกิจ และการทูตได้ ศาสนสถานและนักบวชของกลุ่มคนต่างถิ่นยังเปลี่ยนภูมิทัศน์ของเมืองเจ้าบ้าน ทั้งสำหรับผู้อพยพและชาวเมืองเดิม การมีที่ทางถาวรในเมืองทำให้คนในเมืองเห็นชุมชนพ่อค้ากลุ่มนี้ทุกวัน
