ภาพศิลปินที่แฟนส่งมาแยกได้เป็นสามแหล่งหลัก และแต่ละแหล่งมีเจ้าของสิทธิ์ต่างกัน ข้อกฎหมายด้านล่างอ่านจากพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ฉบับรวมการแก้ไขถึงปี 2565 ฉบับแปลของกรมทรัพย์สินทางปัญญาบน WIPO Lex
| ที่มาของภาพ |
ใครน่าจะเป็นเจ้าของสิทธิ์ |
มาตราที่เกี่ยวข้อง |
| ภาพโปรโมตจากค่าย |
ค่ายหรือช่างภาพที่ค่ายจ้าง |
มาตรา 27 เมื่อนำภาพไปทำซ้ำ แก้ไข หรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต |
| ภาพที่ตัดจากรายการทีวีหรือคลิป |
ผู้ผลิตรายการหรือสถานี |
มาตรา 28 สำหรับงานโสตทัศนวัสดุ และมาตรา 29 สำหรับงานแพร่เสียงแพร่ภาพ |
| ภาพที่แฟนถ่ายเองในงาน |
แฟนผู้ถ่าย |
ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ถ่าย และดูเงื่อนไขการถ่ายภาพของงานนั้น |
มาตรา 69 กำหนดโทษผู้ละเมิดตามมาตรา 27 ถึง 29 ไว้ที่ปรับสองหมื่นถึงสองแสนบาท ถ้าทำเพื่อการค้า โทษเป็นจำคุกหกเดือนถึงสี่ปี ปรับหนึ่งแสนถึงแปดแสนบาท หรือทั้งสองอย่าง ข้อยกเว้นในมาตรา 32 เช่น ใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัวหรือการวิจารณ์โดยรับรู้ถึงความเป็นเจ้าของ ไม่ได้ครอบคลุมป้ายที่ธุรกิจรับเงินค่าเช่าเพื่อเผยแพร่
แฟนคลับจ่ายเงินเอง ธุรกิจยังต้องสนใจสิทธิ์ไหม
ต้องสนใจ ธุรกิจที่นำภาพขึ้นจอหรือพิมพ์ป้ายเป็นผู้เผยแพร่ภาพต่อสาธารณชนและได้รับค่าตอบแทน ทางที่ปลอดภัยคือขอให้บ้านแฟนคลับยืนยันที่มาของภาพและหลักฐานการอนุญาต หรือเลือกงานออกแบบที่ไม่ใช้ภาพถ่ายของศิลปิน เช่น ใช้สีประจำศิลปิน ข้อความอวยพร หรือภาพกราฟิกที่ทีมออกแบบวาดขึ้นใหม่ ชื่อศิลปินหรือโลโก้ที่ค่ายนำไปจดเครื่องหมายไว้เป็นเรื่องอีกชั้นหนึ่ง อ่านต่อได้ในการตลาดของสะสม ร้านขายฟิกเกอร์ก๊อปผิดกฎหมายสองฉบับ
แฟนวาดภาพศิลปินใหม่จากภาพถ่าย ใช้ขึ้นป้ายได้ไหม
ภาพวาดที่ลอกองค์ประกอบจากภาพถ่ายใบหนึ่งอาจถือเป็นการดัดแปลงงานของช่างภาพ ซึ่งมาตรา 27 นับรวมไว้ในการกระทำที่ต้องได้รับอนุญาต ภาพวาดที่แฟนสร้างองค์ประกอบใหม่เองทั้งหมดมีความเสี่ยงน้อยกว่า บทนี้ตัดสินเป็นรายภาพไม่ได้ ทางที่ใช้ได้จริงคือถามผู้วาดว่าใช้ภาพต้นแบบจากไหน และถ้าลอกจากภาพเดียวชัดเจน ให้เลือกภาพอื่นหรืองานกราฟิกแทน
