เจ้าของร้านของฝาก ร้านอาหาร และร้านค้าที่เคยมีรายได้หลักจากรถทัวร์นักท่องเที่ยวจีน กำลังตัดสินใจว่าจะรอกรุ๊ปทัวร์ต่อหรือหันไปหาลูกค้าที่เดินทางเอง (Free and Easy หรือ FIT) บทนี้อ่านกฎหมายการท่องเที่ยวของจีนกับกฎหมายธุรกิจนำเที่ยวของไทยให้ร้านเห็นว่ากติกาของทั้งสองฝั่งพูดถึงการพาลูกทัวร์ลงร้านไว้อย่างไร แล้วจึงเล่าว่าร้านที่อยากได้ลูกค้าเดินทางเองต้องเตรียมอะไร
ร้านที่เคยรับรถทัวร์คุ้นกับข้อตกลงแบบหนึ่ง ร้านจ่ายค่าตอบแทนต่อหัวหรือเป็นเปอร์เซ็นต์ของยอดขายให้คนที่พาลูกทัวร์มา แลกกับการที่รถแวะร้านทุกเที่ยว ข้อตกลงนี้ทำให้ร้านไม่ต้องลงทุนหาลูกค้าเอง แต่กฎหมายจีนตั้งแต่ปี 2556 เขียนให้การพาลูกทัวร์ลงร้านที่กำหนดไว้ต้องมีเงื่อนไข และนับค่าหัวเป็นประโยชน์ที่บริษัททัวร์ห้ามรับ
ตัวบทที่บทนี้อ่านมีสามชิ้น คือกฎหมายการท่องเที่ยวของจีนฉบับแก้ไขปี 2561 ที่กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวจีนเผยแพร่ หนังสือของสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีนเรื่องการบังคับใช้มาตรา 35 (旅发〔2013〕362号) และกฎหมายธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ของไทย ปี 2551 ฉบับรวมแก้ไขปี 2559 ที่กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเผยแพร่ ข้อความภาษาจีนในบทนี้แปลโดยทีมผู้เขียน ไม่ใช่ฉบับแปลทางการ




