# การตลาดคนโสด Solo Economy ครัวเรือน 1-2 คนมีร้อยละ 60

> ที่มา: https://phygital.co.th/insights/solo-economy-single-marketing-thailand · เผยแพร่ 2 ตุลาคม 2568 · อ่าน 11 นาที · โดย PARANATH PANARATANA

สำนักงานสถิติแห่งชาติพบครัวเรือน 1-2 คนเพิ่มจากร้อยละ 39.1 ในปี 2554 เป็น 60.0 ในปี 2568 รายได้ต่อคนสูงกว่าครัวเรือนใหญ่ สินค้าและบริการควรขายคนเดียวได้

## Key Takeaways

- **ครัวเรือนที่มีสมาชิก 1-2 คนเพิ่มจากร้อยละ 39.1 ในปี 2554 เป็นร้อยละ 60.0 ในปี 2568** — ตามผลสำรวจครัวเรือนรอบสองปีของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑลสามจังหวัดสูงถึงร้อยละ 66.9
- **ครัวเรือนเล็กมีรายได้ต่อครัวเรือนต่ำกว่า แต่รายได้และรายจ่ายต่อคนสูงกว่า** — ปี 2566 ครัวเรือน 1-2 คนร้อยละ 26.4 มีรายได้ต่อคน 15,001-30,000 บาทต่อเดือน เทียบกับร้อยละ 13.5 ของครัวเรือน 3-4 คน
- **ตารางสาธารณะของ สสช. รวมครัวเรือน 1 คนกับ 2 คนไว้ในกลุ่มเดียว** — ธุรกิจที่ต้องการรู้ว่าลูกค้าอยู่คนเดียวจริงแค่ไหน ต้องถามลูกค้าของตัวเอง ส่วนตัวเลขมูลค่าตลาดคนโสดหลักล้านล้านบาทที่แชร์กันทั่วไป ไม่พบต้นทางทางการ

ร้านที่ขายอาหารเป็นชุดสำหรับสองคน ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ลดราคาเมื่อซื้อแพ็กใหญ่ หรือที่พักที่คิดราคาเท่ากันไม่ว่ามาคนเดียวหรือสองคน กำลังออกแบบให้ครัวเรือนแบบที่เล็กลงทุกปี บทนี้ใช้ตัวเลขจาก สสช. ดูว่าครัวเรือนเล็กเพิ่มขึ้นเท่าไร อยู่ภาคไหน มีรายได้ต่อคนต่างจากครัวเรือนใหญ่อย่างไร แล้วแปลงเป็นข้อเสนอเรื่องขนาดสินค้า ราคา และการสื่อสาร

Solo Economy หรือเศรษฐกิจคนโสด เป็นคำที่ใช้เรียกกำลังซื้อของคนที่ใช้ชีวิตและตัดสินใจซื้อคนเดียว ในทางสถิติ ตัวชี้วัดที่ใกล้ที่สุดคือขนาดครัวเรือน เพราะบอกว่าสินค้าหนึ่งชิ้นถูกใช้โดยกี่คน ข้อมูลในบทนี้มาจาก[ตารางร้อยละของครัวเรือนตามขนาดครัวเรือน ใน Government Data Catalog](https://gdcatalog.go.th/dataset/gdpublish-os%5F08%5F00005) และ[สรุปผลสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมครัวเรือน ปี 2566](https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey%5Fdetail/2024/20240508082744%5F74896.pdf) ทั้งสองชิ้นเผยแพร่โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ

## ครัวเรือนเล็กเพิ่มขึ้นแค่ไหน

สำนักงานสถิติแห่งชาติเผยแพร่ขนาดครัวเรือนจากการสำรวจทุกสองปี แบ่งเป็นสี่กลุ่ม คือ 1-2 คน 3-4 คน 5-7 คน และ 8 คนขึ้นไป โดยนับรวมคนรับใช้ที่อยู่ในบ้าน

| ปี   | ครัวเรือน 1-2 คน (ร้อยละ) |
| ---- | --------------------------- |
| 2554 | 39.1                        |
| 2556 | 43.1                        |
| 2558 | 47.6                        |
| 2560 | 48.5                        |
| 2562 | 52.6                        |
| 2564 | 52.0                        |
| 2566 | 55.1                        |
| 2568 | 60.0                        |

ในสิบสี่ปี สัดส่วนครัวเรือนเล็กเพิ่มขึ้น 20.9 จุด และเป็นกลุ่มที่เกินครึ่งของครัวเรือนทั้งประเทศมาตั้งแต่ปี 2562 ในทางกลับกัน ครัวเรือน 3-4 คนเหลือร้อยละ 30.4 และ 5-7 คนเหลือร้อยละ 9.1 ในปี 2568 สินค้าที่ออกแบบให้ครอบครัวสี่คนเป็นค่าตั้งต้น จึงกำลังออกแบบให้กลุ่มที่เล็กกว่าครึ่งหนึ่งของครัวเรือนไทย

### **ภาคไหนมีครัวเรือนเล็กมากที่สุด**

ปี 2568 กรุงเทพมหานคร นนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรปราการ มีครัวเรือน 1-2 คนร้อยละ 66.9 สูงที่สุด ตามด้วยภาคกลางร้อยละ 63.4 ภาคเหนือร้อยละ 59.2 ส่วนอีสานกับภาคใต้เท่ากันที่ร้อยละ 54.4 เมื่อแยกตามเขตการปกครอง ในเขตเทศบาลมีร้อยละ 65.7 นอกเขตเทศบาลร้อยละ 54.9 แปลว่าแม้ในชนบท ครัวเรือนเล็กก็เป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดแล้ว ธุรกิจในเชียงใหม่และภาคเหนือจึงอ่านตัวเลขนี้ได้โดยตรง ไม่ต้องรอให้เป็นเรื่องของเมืองใหญ่อย่างเดียว

### **ภาคไหนเปลี่ยนเร็วที่สุด**

เมื่อเทียบปี 2554 กับปี 2568 ทุกภาคมีครัวเรือน 1-2 คนเพิ่มขึ้นเกิน 16 จุด

| ภาค                                   | ปี 2554 | ปี 2568 | เพิ่มขึ้น (จุด) |
| ------------------------------------- | ------- | ------- | ---------------- |
| กรุงเทพฯ นนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ | 44.4    | 66.9    | 22.5             |
| ภาคกลาง                              | 42.9    | 63.4    | 20.5             |
| ภาคเหนือ                             | 43.2    | 59.2    | 16.0             |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ             | 32.4    | 54.4    | 22.0             |
| ภาคใต้                               | 37.9    | 54.4    | 16.5             |

อีสานเริ่มจากฐานต่ำที่สุดในปี 2554 แต่เพิ่มขึ้นใกล้เคียงกรุงเทพฯ และปริมณฑล ภาคเหนือเพิ่มช้าที่สุดในกลุ่มนี้ แต่เริ่มจากฐานที่สูงอยู่แล้ว ตัวเลขนี้ไม่ได้บอกสาเหตุ อาจมาจากคนย้ายไปทำงานต่างถิ่น ผู้สูงอายุที่อยู่กันสองคน หรือคนที่เลือกอยู่คนเดียว ธุรกิจแต่ละภาคจึงควรดูว่าลูกค้าของตัวเองอยู่ในกลุ่มไหน ก่อนเลือกว่าจะสื่อสารกับใคร

## รายได้และรายจ่ายต่อคนของครัวเรือนเล็ก

สรุปผลการสำรวจปี 2566 มีตารางที่แยกรายได้และรายจ่ายตามขนาดครัวเรือน ภาพที่ได้มีสองด้าน

| ตัวชี้วัด ปี 2566                               | ครัวเรือน 1-2 คน | ครัวเรือน 3-4 คน |
| ------------------------------------------------- | ----------------- | ----------------- |
| รายได้ต่อครัวเรือน 5,001-10,000 บาทต่อเดือน | ร้อยละ 19.3      | ร้อยละ 5.8       |
| รายได้ต่อคน 15,001-30,000 บาทต่อเดือน        | ร้อยละ 26.4      | ร้อยละ 13.5      |
| รายได้ต่อคนเกิน 30,000 บาทต่อเดือน          | ร้อยละ 8.7       | ร้อยละ 3.1       |
| รายจ่ายต่อคน 10,001-15,000 บาทต่อเดือน       | ร้อยละ 25.4      | ร้อยละ 16.4      |
| รายจ่ายต่อคน 15,001-30,000 บาทต่อเดือน       | ร้อยละ 22.2      | ร้อยละ 8.4       |

แถวรายได้ต่อคนเกิน 30,000 บาท ได้จากการรวมสามช่วงในตาราง 8 ของรายงาน คือ 30,001-50,000 บาท 50,001-100,000 บาท และมากกว่า 100,000 บาท

### **ทำไมรายได้ต่อครัวเรือนต่ำแต่รายได้ต่อคนสูง**

เพราะหารด้วยจำนวนคนที่น้อยกว่า ครัวเรือนคนเดียวที่มีรายได้ 25,000 บาทต่อเดือน มีรายได้ต่อคน 25,000 บาท ขณะที่ครัวเรือนสี่คนที่มีรายได้รวม 60,000 บาท มีรายได้ต่อคน 15,000 บาท ตัวอย่างนี้เป็นการคำนวณสมมติ ความหมายสำหรับธุรกิจคือ ถ้าวัดกำลังซื้อจากรายได้ต่อครัวเรือน ครัวเรือนเล็กจะดูเป็นตลาดที่ซื้อน้อย แต่ถ้าวัดจากเงินที่แต่ละคนใช้กับตัวเองได้ ครัวเรือนเล็กคือกลุ่มที่ใช้จ่ายต่อหัวสูงกว่า

### **ครัวเรือนเล็กทุกบ้านมีกำลังซื้อสูงหรือเปล่า**

ไม่ทุกบ้าน ตารางเดียวกันแสดงว่าครัวเรือน 1-2 คนร้อยละ 19.3 มีรายได้รวมทั้งบ้านเพียง 5,001-10,000 บาทต่อเดือน และอีกร้อยละ 2.7 อยู่ที่ 3,001-5,000 บาท ขณะที่ครัวเรือน 3-4 คนอยู่ในสองช่วงนี้รวมกันเพียงร้อยละ 6.2 ครัวเรือนเล็กจึงมีทั้งคนทำงานรายได้ดีที่อยู่คนเดียว และคนที่อยู่คนเดียวด้วยรายได้น้อย ธุรกิจที่ขายสินค้าจำเป็นควรมีแพ็กเล็กที่ราคารวมต่ำ ไม่ใช่แพ็กเล็กแบบพรีเมียมอย่างเดียว กลุ่มที่มีรายได้จำกัดอธิบายไว้ใน[การตลาดกลุ่มผู้มีรายได้น้อย รายได้ไม่เกินแสนบาทกับร้านธงฟ้า](https://phygital.co.th/insights/marketing-grassroots-consumers-thailand)

## คนโสดกับครัวเรือนเล็กเป็นคนละคำถาม

ตารางของ สสช. ตอบว่าบ้านหนึ่งหลังมีกี่คน แต่ไม่ได้ตอบว่าคนในบ้านโสดหรือไม่ นักการตลาดจึงควรแยกสามกลุ่มที่ถูกเรียกรวมกันว่าคนโสดออกจากกัน

1. **คนที่อยู่คนเดียว** ซื้อและใช้สินค้าคนเดียวทุกชิ้น ตั้งแต่อาหารจนถึงเครื่องใช้ในบ้าน
2. **คู่ที่อยู่ด้วยกันสองคน** นับเป็นครัวเรือน 1-2 คนเหมือนกัน แต่ตัดสินใจซื้อบางอย่างร่วมกัน รายละเอียดอยู่ใน[บทว่าด้วยคู่รักรายได้สองทางและการซื้อร่วมกัน](https://phygital.co.th/insights/couple-marketing-dink-joint-purchase-decision)
3. **คนโสดที่อยู่กับพ่อแม่หรือพี่น้อง** อยู่ในครัวเรือนขนาดกลาง แต่มีเงินส่วนตัวที่ตัดสินใจใช้เอง กลุ่มนี้ไม่ปรากฏในตัวเลขครัวเรือนเล็กเลย ทั้งที่ตัดสินใจซื้อของใช้ส่วนตัวเองทั้งหมด เช่นโทรศัพท์ เสื้อผ้า การเดินทาง และคอร์สเรียน ธุรกิจที่ขายของใช้ส่วนตัวจึงไม่ควรวัดขนาดตลาดคนโสดจากตารางครัวเรือนอย่างเดียว

ผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวเป็นอีกกลุ่มที่มีความต้องการเฉพาะเรื่องการดูแลและเอกสารล่วงหน้า อ่านต่อได้ใน[บทว่าด้วยคนโสดสูงวัยและการเตรียมเรื่องการดูแล](https://phygital.co.th/insights/senior-single-marketing-self-care-planning) ส่วนตัวเลขผู้สูงอายุตามช่วงอายุและจังหวัดอยู่ใน[การตลาดผู้สูงอายุไทย 14.49 ล้านคน แยกตามช่วงอายุและจังหวัด](https://phygital.co.th/insights/marketing-elderly-thailand-super-aged-society)

### **ถามลูกค้าเรื่องคนในบ้านอย่างไรให้ไม่ละลาบละล้วง**

ถามเฉพาะสิ่งที่ใช้ตัดสินใจได้จริง คือสินค้านี้ซื้อให้กี่คนใช้ ไม่ต้องถามสถานภาพสมรสหรือถามว่าอยู่กับใคร ทำให้ข้อนี้ข้ามได้ และบอกสั้น ๆ ว่าร้านจะใช้คำตอบเพื่อจัดขนาดสินค้าให้พอดี คำถามที่บอกเหตุผลชัดและตอบง่ายภายในสองวินาที ได้คำตอบที่ตรงกว่าแบบสอบถามยาว ข้อมูลที่ได้ถือเป็นข้อมูลส่วนบุคคล จึงควรเก็บเท่าที่จำเป็นและใช้ตามที่แจ้งไว้เท่านั้น

## ออกแบบสินค้าและบริการขนาดคนเดียว

ข้อเสนอด้านล่างเป็นแนวทางออกแบบที่ต่อจากตัวเลขขนาดครัวเรือน ไม่ใช่ผลวิจัยพฤติกรรมผู้บริโภค ธุรกิจควรลองกับลูกค้ากลุ่มเล็กก่อนขยาย

| จุดที่ออกแบบ | แบบที่ขายครอบครัวเป็นหลัก     | แบบที่ขายคนเดียวได้                                   |
| -------------- | ---------------------------------- | ---------------------------------------------------------- |
| ขนาดบรรจุ     | แพ็กใหญ่ราคาต่อหน่วยถูกกว่า  | มีแพ็กเล็กที่ราคาต่อหน่วยห่างจากแพ็กใหญ่ไม่มาก |
| เมนูอาหาร     | ชุดสำหรับสองถึงสี่คน          | ชุดคนเดียวที่ครบในจานเดียว                          |
| โปรโมชัน       | ซื้อสองชิ้นลดราคา              | ลดราคาตามรอบการซื้อซ้ำของคนเดิม                   |
| การจอง        | ที่นั่งหรือห้องขั้นต่ำสองคน | จองหนึ่งที่ได้โดยไม่เสียค่าส่วนต่าง               |
| เดลิเวอรี    | ยอดขั้นต่ำสูง                   | ยอดขั้นต่ำที่สั่งมื้อเดียวได้                       |

### **ร้านอาหารรับลูกค้ามาคนเดียวได้อย่างไร**

เริ่มจากสิ่งที่ลูกค้าเห็นก่อนเข้าร้าน คือมีที่นั่งเดี่ยวหรือโต๊ะยาวที่นั่งคนเดียวได้โดยไม่เกะกะ มีเมนูที่สั่งจานเดียวแล้วอิ่ม และพนักงานไม่ถามซ้ำว่ารอเพื่อนอยู่หรือเปล่า ในช่องทางออนไลน์ ให้ระบบจองโต๊ะมีตัวเลือกหนึ่งคน และรูปเมนูในเพจมีภาพจานสำหรับหนึ่งคนด้วย ไม่ใช่ภาพโต๊ะเต็มครอบครัวอย่างเดียว

### **ร้านออนไลน์ปรับอะไรได้บ้าง**

ร้านออนไลน์ปรับได้เร็วกว่าร้านที่มีหน้าร้าน เพราะเปลี่ยนแค่หน้าสินค้าและเงื่อนไขการส่ง ข้อที่ทำได้ทันทีคือ ตั้งตัวเลือกขนาดเล็กเป็นค่าแรกในหน้าสินค้าที่ของเสียเร็ว เช่นอาหารสดและขนม ลดยอดขั้นต่ำส่งฟรีสำหรับสินค้าชิ้นเล็ก และเปิดให้สมัครรับของรอบละน้อยแต่ถี่ แทนการขายกล่องใหญ่รายเดือน ร้านควรดูยอดคืนสินค้าและรีวิวที่บ่นว่าใช้ไม่หมด เป็นสัญญาณว่าขนาดบรรจุใหญ่เกินไปสำหรับลูกค้าส่วนหนึ่ง

## สื่อสารกับคนโสดโดยไม่ตัดสิน

การอยู่คนเดียวหรือยังไม่มีคู่เป็นการใช้ชีวิตแบบหนึ่ง ไม่ใช่ช่วงรอเปลี่ยนสถานะ ข้อความทางการตลาดที่ได้ผลกับคนกลุ่มนี้พูดถึงความสะดวกและการเลือกเอง ไม่ใช่ความเหงา

* **ใช้คำกลาง** เช่น ชุดสำหรับหนึ่งท่าน หรือ ขนาดทานคนเดียว แทนคำที่บอกว่าลูกค้าขาดอะไร
* **ภาพประกอบหลากหลาย** มีทั้งคนที่กินข้าว ดูหนัง หรือเที่ยวคนเดียวอย่างสบายใจ ไม่ใช่ภาพคนนั่งเหม่อเพียงลำพัง
* **อย่าทำให้การมาคนเดียวแพงกว่าโดยไม่มีเหตุผล** ถ้าต้องมีค่าส่วนต่าง ให้บอกตั้งแต่หน้าจองว่าคิดจากต้นทุนอะไร

ความแตกต่างระหว่างการอยู่คนเดียวกับความรู้สึกโดดเดี่ยว รวมถึงวิธีที่ธุรกิจเป็นพื้นที่พบปะโดยไม่ขายความเหงา อยู่ใน[Loneliness Marketing ธุรกิจเป็นที่พบปะได้โดยไม่ขายความเหงา](https://phygital.co.th/insights/loneliness-marketing)

## ขอบเขตของข้อมูลในบทนี้

สี่ข้อที่ต้องรู้ก่อนนำตัวเลขไปใช้

1. **สสช. เผยแพร่ขนาดครัวเรือนเป็นกลุ่ม 1-2 คน** ไม่ได้แยกครัวเรือนคนเดียวในตารางชุดนี้ และนับรวมคนรับใช้ที่อยู่ในบ้าน
2. **ตัวเลขรายได้และรายจ่ายเป็นการกระจายตัวเป็นร้อยละ** ไม่ใช่ค่าเฉลี่ยบาทต่อคน แถวที่รวมหลายช่วงเข้าด้วยกันคำนวณโดยผู้เขียน
3. **บทนี้ไม่ใช้ตัวเลขมูลค่าตลาดคนโสดที่พบในสื่อทั่วไป** เพราะไม่พบต้นทางที่เป็นเอกสารทางการพร้อมปีของข้อมูล
4. **ตัวอย่างการคำนวณรายได้ต่อคนเป็นตัวเลขสมมติ** ใช้อธิบายวิธีคิดเท่านั้น

## สรุป

สำนักงานสถิติแห่งชาติพบว่าครัวเรือน 1-2 คนเพิ่มจากร้อยละ 39.1 ในปี 2554 เป็นร้อยละ 60.0 ในปี 2568 สูงสุดในกรุงเทพฯ และปริมณฑลที่ร้อยละ 66.9 และเกินครึ่งแล้วแม้นอกเขตเทศบาล ครัวเรือนเล็กมีรายได้ต่อครัวเรือนต่ำกว่า แต่รายได้และรายจ่ายต่อคนสูงกว่าครัวเรือน 3-4 คน ตารางสาธารณะรวมคนอยู่คนเดียวกับคู่สองคนไว้ด้วยกัน ธุรกิจจึงควรถามลูกค้าของตัวเองก่อนตัดสินใจ แล้วออกแบบแพ็กเล็ก เมนูคนเดียว การจองหนึ่งที่ และข้อความที่พูดถึงความสะดวกแทนความเหงา

## คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

### Solo Economy หมายถึงคนที่ยังไม่แต่งงานอย่างเดียวหรือเปล่า

ไม่จำเป็น คำนี้ใช้กับทุกคนที่ใช้ชีวิตและจับจ่ายคนเดียว รวมถึงคนที่หย่าร้าง เป็นหม้าย หรือแยกกันอยู่ สิ่งที่ธุรกิจควรดูคือจำนวนคนที่ใช้สินค้าหนึ่งชิ้น

### ทำแพ็กเล็กแล้วต้นทุนต่อหน่วยสูงขึ้น ควรตั้งราคาอย่างไร

แสดงราคาต่อหน่วยให้ลูกค้าเทียบเองได้ และอธิบายว่าส่วนต่างมาจากบรรจุภัณฑ์หรือการขนส่ง ลูกค้าที่ใช้ไม่หมดในแพ็กใหญ่ยอมจ่ายส่วนต่างที่สมเหตุสมผล ถ้าเห็นว่าร้านไม่ได้ซ่อนราคา

### ธุรกิจเล็กหาข้อมูลว่าลูกค้าอยู่คนเดียวได้จากไหน

ถามตรง ๆ ในแบบฟอร์มสมัครสมาชิกด้วยคำถามข้อเดียวว่าซื้อให้กี่คนใช้ และดูยอดขายของสินค้าขนาดเล็กเทียบกับขนาดใหญ่ทุกเดือน

### ตัวเลขร้อยละ 60 ใช้กับลูกค้าในเชียงใหม่ได้ไหม

ใช้ดูทิศทางได้ ภาคเหนือมีครัวเรือน 1-2 คนร้อยละ 59.2 ในปี 2568 ใกล้ค่าทั้งประเทศ แต่ตัวเลขระดับจังหวัดต้องดูจากตารางแยกจังหวัดหรือสำรวจลูกค้าเอง

### ควรทำโฆษณาแยกสำหรับลูกค้าที่มาคนเดียวไหม

ไม่จำเป็นต้องแยกแคมเปญ แค่ให้ภาพและข้อความในแคมเปญหลักมีทั้งคนที่มาคนเดียวและมาเป็นกลุ่ม ลูกค้าที่มาคนเดียวจะเห็นว่าร้านนี้รองรับตัวเอง

### ธุรกิจที่พักหรือคอนโดควรปรับอะไรสำหรับลูกค้าที่อยู่คนเดียว

เริ่มจากราคาและขนาด ที่พักควรมีห้องหรือแพ็กเกจสำหรับหนึ่งท่านที่ไม่คิดเท่าราคาสองท่าน คอนโดควรสื่อสารพื้นที่ส่วนกลางและระบบรักษาความปลอดภัยให้ชัด เพราะผู้ที่อยู่คนเดียวต้องจัดการเรื่องในห้องเองทั้งหมด

## ลูกค้าของคุณซื้อให้กี่คนใช้ รู้จากข้อมูลหรือจากความรู้สึก

คุยกับ PHYGITAL AGENCY เรื่องสำรวจลูกค้าก่อนตัดสินใจทำแพ็กและเมนูขนาดคนเดียว

- [นัดประชุมผ่าน Google Meet](https://calendar.app.google/DotQdE7Ca8LZG6Us5)
- [เพิ่มเพื่อนใน LINE](https://lin.ee/J8Qq8Do)